ပန်းနု နှင့် ရိုမင်တစ်ဆက်ခ်
ဦးညွန့်ရေးသည်။
မန္ထလေးမြို့၏ဆောင်းဝင်ခါစညတစ်ညဖြစ်သည်။ဆောင်းဝင်ခါစ
ဆိုသော်လည်း မန္တလေးမှာအေးမြခြင်းမရှိသေးပါ။တစ်ခါတစ်ခါတွင်နွေ
ရာသီအလားပူပြင်းလှသည်။အသက် ၁၉ နှစ်သာရှိသေးသောအပျိုစင်မလေး ပန်းနု သည် ကျုံးဘေး လမ်းအတိုင်း ဆိုင်ကယ်နီနီရဲရဲလေးကို
လမ်းဘေးကပ်လျက်ခပ်ဖြေးဖြေးစီးလာသည်။ညဦးပိုင်းဖြစ်သဖြင့်လမ်း
ပေါ်တွင်လူအပြတ်ကြီးမဟုတ်သေးသော်လည်း ခပ်ကျဲကျဲသာရှိတော့
သည်။ပန်းအိ သည်ရတနာပုံတက္ကသိုလ်မှ ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသူတစ်ဦး
ဖြစ်ပြီး ယခုကျူရှင်မှပြန်လာခြင်းဖြစ်သည်။ခါတိုင်းဆိုင်လျင် သူငယ်ချင်း
ကျေားကျော့မေပါသော်လည်း ကနေ့တော့ကျော့ကျော့မေကျူရှင်မတက်
သဖြင့် ပန်းအိ တစ်ယောက်ထဲဖြစ်နေသည်။
တစ်နေရာအရောက်တွင်တော့ ယောက်ျားလေး ၂ ယောက်
စီးနင်းလိုက်ပါလာသောဆိုင်ကယ်တစ်စီးက ပန်းနု ဘေးမှဖြတ်ကျော်အ
တက်တွင်နောက်မှထိုင်လိုက်လာသည့် ကောင်လေးက ပန်းနုဆိုင်ကယ်ဘေးကိုခြေထောက်ဖြင့်လှမ်းကန်လိုက်ပြီး ပန်းနုပခုံးတွင်လွယ်
ထားသော စလင်းဘက် ကိုဆွဲယူလိုက်သည်။ပန်းနုဆိုင်ကယ်မှာ လဲကျသွားရမည်ဖြစ်သော်လည်းလမ်းဘေးတွင်လျှောက်နေသည့်လူကြီး
တစ်ဦးအပေါ်ယိုင်ဲကျလာသဖြင့် ထိုလူကြီးက ဖမ်းထိန်းလိုက်ရာလဲ
တော့ကျမသွားပေ။ထို့အပြင် ဖမ်းထိန်းလိုက်သောလူကြီး၏လက်တဖက်မှာကံအားလျော်စွာ ပန်းနု စလင်းဘက်၏ကိုယ်ထည်ကိုဖမ်းကိုင်
မိသွားသည်။ထိုလူကြီးက စလင်းဘက်ကိုယ်ထည်းကိုကိုင်မိသည်ဆိုလျင်ပင် မြဲမြံစွာဖမ်းဆွဲလိုက်သဖြင့် ဆလင်းဘက် ကြိုးပြတ်သွားပြီး
လုယက်သောဆိုင်ကယ်မှာ ယိုင်လဲသွားသည်။သူတို့၏လက်ထဲတွင်
ဆလင်းဘက်ကြိုးသာပါသွားသည်။
လဲသွားသောဆိုင်ကယ်ပေါ်မှယောက်ျားလေး ၂ ယောက်သည်
ထရပ်လိုက်ပြီး ပန်းနု အနီးသို့ချဉ်းကပ်လာသည်။ထို့နောက် ပန်းအိ၏
ဆလင်းဘက်ကိုယ်ထည်အိပ်ကိုဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ထိုလူကြီးအား
" ဘိုးတော် အဲဒီအိပ်ကို ကျုပ်တို့ဆီပစ်ပေးလိုက်ပါ ဝင်မရှုပ်ချင်စမ်းပါနဲ့"
ထို ဘိုးတော်က ပန်းနု ရင်ခွင်ထဲသို့စလင်းဘက် အိပ်ကိုထည့်
ပေးလိုက်ပြီး ပန်းအိကိုယ်လုံးလေးကိုသူ့ကိုယ်လုံးကြီးဖြင့်ကာထား
လိုက်သည်။
" မင်းတို့လို သူခိုးဂျပိုးတွေလက်ထဲ ပိုင်ရှင်ရှိနေတဲ့ပစ္စည်းကိုထည့်ပေး
လိုက်လောက်အောင် ငါမနုံမအဘူး"
ထိုလူကြီးမှာအရပ် ၅ပေ ၁၀လက္မခန့်ရှိပြီး ဗလအကောင်း
ကြီးမဟုတ်သော်လည်း ကျစ်လစ်သန်စွမ်းသောခန္ဓာကိုယ်ရှိလေသည်။
အသားမှာအတော်လေးညိုပြီး ကြမ်းတမ်းသောမျက်နှာပေါက်ရှိလေသည်။ဆံပင်ကလည်းခပ်ရှည်ရှည်ဖြစ်ပြီးအတော်ရှည်နေပြီဖြစ်သော
နှုတ်ခမ်းမွှေး ပါးသိုင်းမွှေး မုတ်ဆိတ်မွှေးများကြောင့် ရှိရင်းစွဲအသက်
ထက်ပို၍ရင့်ရော်ဟန်ရှိလေသည်။နဖူးတွင်ကန့်လန့်ဖြတ် ဓားခုတ်ရာတစ်ခုရှိသဖြင့် ရုပ်မှာလည်းပိုကြမ်းတမ်းသယောင်ရှိလေသည်။စူးရှ
သောမျက်လုံးများနှင့် စေ့ကပ်ထားသောနှုတ်ခမ်းများကတော့ဘာကိုမဆိုတဇွတ်ထိုးလုပ်မည့်ပုံပေါ်နေလေသည်။
တဘက်ကလူငယ်လေး ၂ ယောက်ကတော့အသက် ၂၄
၂၅ နှစ်ခန့်သာရှိဦးမည်ဖြစ်ပြီး ခပ်ပါးပါးခပ်ပိန်ပိန်ကောင်လေးများသာ
ဖြစ်ကြလေသည်။ကြည့်ရတာဆေးသမားလေးများဖြစ်ဟန်ရှိလေသည်။
ထိုလူကြီးက ပန်းနုကိုနောက်ဖက်သို့ထပ်မံတွန်းပို့လိုက်ပြီးရှေ့သို့တစ်
လှမ်းတက်သွားသောအခါ ထို ၂ ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်ကသူ၏
ဘောင်းဘီရှည်အိပ်ထဲမှ မောင်းပြန်ဓားတစ်လက်ကိုထုတ်၍ ဖွင့်လိုက်
လေသည်။
"ခင်ဗျားကြီး ကျုပ်တို့တောင်းတာသာအေးအေးဆေးဆေးပေးစမ်းပါ
ခင်ဗျားနဲ့လည်းဆိုင်တာမဟုတ်ဖဲနဲ့ "
ထိုစဉ်တွင်ဆိုင်ကယ်တစ်စီးဝေါခနဲထိုးရပ်လိုက်ပြီး အဆိုပါလူ
ငယ် ၂ ယောက်နှင့် သက်တူရွယ်တူဆိုက်တူ လူငယ်တစ်ယောက်
ဆင်းလာလေသည်။
" မိုးကျော်နေ ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ မဆိုင်တာဝင်ရှုပ်နေတဲ့ ဒီအဖိုး
ကြီးကိုအရင်ရှင်းပစ်လိုက်"
ထိုလူငယ်ကပြောရင်းဆိုရင်း သူ၏ဆိုင်ကယ် တူးဘောက်
ထဲကတစ်တောင်ခန့်ရှည်မည့်သံဒုတ်တစ်ချောင်းကိုဆွဲထုတ်လိုက်သည်
ပန်းနုကတော့ ထိုလူကြီး၏နောက်တွင်တုန်တုန်ရီရီဖြစ်နေ
လေပြီ။နောက်မှသတိရ၍
"ဟောဒီမှာ ကယ်ကြပါအုံးရှင့် ကျွန်မပိုက်ဆံအိတ်ကိုဝိုင်းလုနေကြပါ
တယ် ကယ်တော်မူကြပါရှင် ကယ်တော်မူကြပါ"
ဟုသူမ၏လုံးကျစ်ကားထစ်နေသောဖင်ဝိုင်းဝိုင်းလေးကိုနောက်သို့ပစ်
၍ ကုန်းအော်လေတော့သည်။ထိုအချိန်တွင် သံဒုတ်ကိုင်ထားသောလူ
ငယ်က ထိုလူကြီး၏ဦးခေါင်းကိုလွှဲရိုက်လိုက်ရာ ထိုလူကြီးက ခန္ဓာကိုယ်နှင့်မလိုက်အောင်သွက်လက်စွာဖြင့် ကုန်း၍ရှောင်ပေးလိုက်ပြီး
လူငယ်၏အရှိုက်သို့ ခပ်ပြင်းပြင်းလက်သီးတစ်ချက်ထိုးသွင်းလိုက်
သည်။
" ဝှစ် ဖုန်း အား "
ထို့နောက်ဓားကိုင်လူငယ်ဘက်သို့ခြေတလှမ်းတိုးပြီးခြောက်
လိုက်ရာ ဓားကိုင်လူငယ်မှာနောက်သို့ဆုတ်ပြီးသူ၏လက်ထဲမှဓားကို
ဝှေ့ရမ်းနေလေသည်။ဓားကိုင်လူငယ်နောက်ဆုတ်သွားသည်နှင့်ခြေ
လှမ်းကိုပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး အရှိုက်ကိုလက်သီးဝင်ထားသဖြင့်ခပ်ကိုင်းကိုင်းဖြစ်နေသော လူငယ်၏မေးစေ့ကိုလက်သီးဖြင့်ပြင်းထန်စွာကော်
သတ်လိုက်လေသည်။
"ဖြောင်း အား"
မေးစေ့ကိုလက်သီးထိသွားသည့်လူငယ်မှာနောက်သို့လန်လျက်လဲကျသွားပြီး တုတ်တုတ်မျှမလှုပ်တော့ချေ။ထိုအချိန်တွင်ဓားကိုင်လူငယ်က
အလစ်ဝင်၍ဓားဖြင့်ထိုးရာ ထိုလူကြီးကဝင်လာသောဓားကိုရှောင်ချိန်မရ
တော့သဖြင့် ဘယ်ဘက်ပခုံးသားဖြင့်ခံထားလိုက်ကာညာလက်သီးဆုပ်
တုတ်တုတ်ကြီးဖြင့်လူငယ်၏မျက်နှာတည့်တည့်ကိုအားကုန်ထိုးချလိုက်
လေသည်။
"ခွပ် အား"
ထိုလူကြီး၏လက်မောင်းမှာသွေးတွေရဲခနဲစီးကျလာသလို မျက်ခွက်တည့်တည့်အထိုးခံလိုက်ရသောလူငယ်မှာမျက်နှာတွင်သွေးများဖြာခနဲ
ကျလာလေသည်။လက်နက်မပါသည့်လူငယ်ကားပြေးလေပြီ။
ထိုလူကြီးကား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုအနာခံလျက်ပြန်တိုက်သောတိုက်ကွက်
ကိုသုံးသဖြင့် တဖက်လူမှရှောင်တိမ်းရန်မလွယ်ကူချေ။
နောက်နားတွင်ရပ်နေသည့် ပန်းနု ကားသွေးများကိုမြင်ရသ
ဖြင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခါ တအီးအီးအော်ငိုနေလေပြီ။ထိုအချိန်တွင်
ပတ္တရောင်ရဲများရောက်လာပြီး လူအများလည်းဝိုင်းအုံလာလေပြီ။
ဝိုင်းအုံလာသောလူများထဲမှ လူကြီးနှစ်ယောက်ကခုတင်က ထွက်ပြေး
သွားသောလူငယ်ကိုဂုတ်ကဆွဲခေါ်လာလေပြီ။
ဝင်လာသောရဲများထဲမှပခုံးတွင် ၂ ပွင့်တပ်ထားသူက
" ဟာ ဦးညိုကြီး ဟိုတလောကမှထောင်ကလွတ်လာတာမဟုတ်လား
ခင်ဗျား ဗျာ ကောင်းကောင်းနေတော့လေ ဘယ်လိုဖြစ်ပြန်တာလဲ"
ဤတွင်ဝိုင်းလာသောလူများထဲမှသန့်သန့်ပြန့်ပြန့်လူငယ်စုံ
တွဲမှ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က
" ဟာ ရှင်ကလည်း ကျွန်မတို့ဒီနားမှာရှိနေတာ အကုန်မြင်ရတယ်
ဒီ ဦးလေးကြီးကောင်းကောင်းမနေတာမှမဟုတ်တာ ဒီညီမလေးပိုက်
ဆံအိတ်လုတာကိုဝင်ကူညီပေးတာ ကျွန်မယောက်ျားတောင်သွားကူ
ညီမလို့ သူတို့ကဓားတွေ ဒုတ်တွေနဲ့မို့ ကျွန်မကတားထားတာ"
ဟုခပ်စွာစွာဝင်ပြောရင်း ဦးလေးကြီး၏သွေးထွက်နေသောလက်မောင်း
ကိုသူ့လည်ပင်းမှပုဝါစဖြင့်စီးပေးနေလေသည်။
ထိုအခါ ၂ ပွင့်တပ်ရဲက
" ကဲပါ ဘာဖြစ်ဖြစ်စခန်းရောက်မှရှင်းပါ သူတို့အားလုံးခေါ်သွား
မယ်။မျက်မြင်တွေလည်းလိုက်ခဲ့ကြပါအုံး ။ "
" လိုက်မယ် လိုက်မယ် ကျွန်မတို့လင်မယားလိုက်မယ် ဒီဦးလေးကြီး
ကိုလည်းစခန်းရောက်ရင်ဆေးထည့်ပေးပါအုံး"
ထိုအချိန်တွင်ဦးလေးကြီး၏လက်သီးချက်မိသွားသောလူငယ် ၂
ယောက်မှာပြန်လည်သတိရပြီး မတ်တပ်ရပ်နိုင်နေပေပြီ။
ထို့နောက်တွင်တော့ဝိုင်းကြည့်နေသောလူအုပ်ထဲမှလူ ၃ ၄
ယောက်လောက်ကဦးလေးကြီးဘက်မှသက်သေလိုက်ပေးမည်ဟုဆိုခါ
အထက်ပါလင်မယားနှင့်အတူလိုက်လာကြလေသည်။ဦးလေးကြီး
ကားသူ၏ရင်ခွင်တွင်မျက်နှာအပ်လျက်တရှုံ့ရှုံ့ငိုနေသော ပန်းနုကိုပခုံး
လေးအသာဖက်လျက်တွဲခေါ်လာလေသည်။
စခန်းရောက်တော့ ပန်းနုက ဖုန်းဆက်ထားသဖြင့်ဒက်ဒီက
ရောက်နေနှင့်ပြီ။ ဒက်ဒီ မှာ မန္တလေးကလူသိများသောလုပ်ငန်းရှင်တစ်
ယောက်ဖြစ်သဖြင့်လေးလေးစားစားဆက်ဆံကြသည်။ဒက်ဒီက ဦးလေး
ကြီးကိုတွေ့တော့
" ဟာ သူငယ်ချင်း ညိုကြီးဘယ်တုန်းကလွတ်လာတာလဲ တွေ့ရတာ
ရော မင်းလွတ်လာတာရော ဝမ်းသာလိုက်တာကွာ "
ဟုဆိုကာပွေ့ဖက်နှုတ်ဆက်သဖြင့် အားလုံးအံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဒက္ဒီက
"ဒါ ကျုပ်ရဲ့ငယ်သူငယ်ချင်းဗျ သူကလူကောင်းပါ စိတ်လေးနည်းနည်း
ဆတ်တာတစ်ခုပါဘဲ ပြီးတော့မဟုတ်မခံလေ ငယ်ငယ်ကတည်းက
မဟုတ်တာလုပ်ရင် သူနဲ့ဆိုင်ဆိုင်မဆိုင်ဆိုင်ဝင်ပါတာဘဲ။သူမနိုင်တဲ့လူ
လည်းခံချတာဘဲ သူကစိတ်လည်းဆတ်တော့ ခဏ ခဏရန်ဖြစ်တာ
ပေါ့ အခုလည်း သူတို့ရပ်ကွက်ထဲကကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို
ချစ်ကြိုက်ကျုးလွန်ပြီးမှမယူလို့ အဲဒီကောင်ကိုသွားတောင်ပန်တာ ဟိုက
လူအုပ်နဲ့ဝိုင်းရိုက်လို့ သူကခုခံရင်း လက်လွန်ပြီးလူသတ်မှုဖြစ်သွာတာ။
သူ့နဖူးကအမာရွက် အဲဒီတုန်းကဓားဒဏ်ရာပေါ့ ။"
ဟုရှင်းပြလေသည်။
ဤသို့ဖြင့် ဒက်ဒီ၏အရှိန်ဖြင့်၎င်း ဝိုင်းဝန်းသက်သေခံပေးသူ
များကြောင့်၎င်း ဦးညိုကြီးကို ဒက်ဒီနှင့်ထည့်ပေးလိုက်လေသည်။ဦး
ညိုကြီးမှာလောလောဆယ်ဘုန်းကြီးကျောင်းတစ်ကျောင်းတွင်ကပ်နေရ
ပြီး အလုပ်လည်းမရှိသဖြင့် ဒက်ဒီကအိမ်တွင် လိုအပ်တာတွေ သက်
သက်သာသာကူလုပ်ပေးရန်ခေါ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။
အပြန်တွင် ပုဂ္ဂလိကဆေးရုံတစ်ခုတွင် ဓားထိုးရာကိုချုပ်စေ
ပြီးဆေးထိုးဆေးတိုက်လုပ်စေရန်ခေတ္တထားခဲ့လေသည်။ပန်းနု ကိုအိမ်
ပြန်ပို့ပြီးမှပြန်လာခေါ်မည်ဖြစ်လေသည်။
ဒက်ဒီက လမ်းတွင် ပန်းနု အားဦးညိုကြီးအကြောင်းပြောပြသ
ဖြင့် အတော်အတန်သိရလေသည်။ဦးညိုကြီးမှာလူသတ်မှုဖြင့်ထောင်
အနှစ် နှစ်ဆယ်ကျခံခဲ့ရသဖြင့် အိမ်ထောင်မရှိသေးကြောင်း
တက္ကသိုလ်တက်ဘူးသော်လည်းထောင်ကျသွားသဖြင့့် ဘွဲ့မရခဲ့ကြောင်း
သူထောင်ကျနေစဉ် သူ့မိဘ ၂ ပါးမှာဆုံးပါးသွားကြောင်း ညီအစ်ကို
မောင်နှမလည်း မရှိသောတစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်ကြောင်း
ယခု ပန်းနုတို့အိမ်တွင်ယောက်ျားသားဟူ၍ဒက်ဒီတစ်ယောက်သာရှိ
သဖြင့် ဦးညိုကြီးကိုခေါ်ထားမည်ဖြစ်ကြောင်း နောင်တွင် ကားမောင်း
သင်ပေးပြီး ပန်းနု၏ဒရိုင်ဘာအဖြစ်ထားပေးမည်ဖြစ်ကြောင်းပြောပြလေ
သည်။
ပန်းနု ၏မေမေမှာ ပန်းနုအပျိုဖြစ်စကပင်ဆုံးပါးသွားသဖြင့်
ပန်းနုတို့မှာအဖေတစ်ခု သမီးတစ်ခုသာရှိတော့လေသည်။ဖေဖေ၏
အစ်မအပျိုကြီးကိုအိမ်စောင့်ရှောက်ရန်ခေါ်ထားပြီး အိမ်အကူအဖြစ်
ဆွေမျိုးမကင်းသောအဒေါ်ကြီးသားအမိကိုခေါ်ထားပြီး အိမ်တွင်
ယောက်ျားသားဟူ၍ ဒက်ဒီတစ်ယောက်သာရှိလေသည်။အိမ်အကူ
အဒေါ်ကြီး၏သမီးမှာပန်းနုနှင့်ရွယ်တူဖြစ်လေသည်။မိန်းမသားတွေသာ
ရှိသောပန်းနုတို့အိမ်တွင်ဒက်ဒီ သူငယ်ချင်းဦးလေးကြီးကိုခေါ်ထားမည်ဟုဆိုသဖြင့်ပန်းနုလည်း အားတက်ရွှင်ပြသွားမိလေသည်။
နောက်တစ်နေ့မနက်ပန်းနုနိုးလာတော့ ဒက်ဒီကသူ့သူငယ်ချင်း
ဦးညိုကြီးကို ဆံပင်ညှပ်ဆိုင်ပို့ပြီးအဝတ်အစားများသွားဝယ်ပေးနေ
သဖြင့် မတွေ့ရသေးချေ။မကြာမီ ဒက်ဒီတို့ပြန်လာတော့ ဆံပင်ညှပ်
၍နှုတ်ခမ်းမွှေး မုတ်ဆိပ်မွှေးများရိတ်လာသောဦးညိုကြီးကိုအဝတ်သစ်
အစားသစ်နှင့်တွေ့လိုက်ရတော့ ကြည့်ကောင်းလိုက်တာဟုတွေးမိလေ
သည်။ဦးညိုကြီးမှာနဖူးတွင်ဓားခုတ်ရာရှိပြီးထောင်ထဲတွင်နှစ်ကာလကြာ
ရှည်စွာခက်ခက်ခဲခဲနေထိုင်လာရသဖြင့် ဒက်ဒီထက်အနည်းငယ်ရင့်
ရော်နေလေသည်။သို့သော်ဒက်ဒီလိုဗိုက်ဆူကြီးမဟုတ်ဘဲ ဝမ်းဗိုက်ချပ်
ချပ်ရပ်ရပ် အရပ်မြင်မြင့် တောင့်တင်းကျစ်လစ်သောကိုယ်ခန္ဓာကရည်း
စားပင်မထားဘူးသေးသော အပျိုစင်မလေး ပန်းနုကို ရင်ဖိုလှုပ်ရှားစေ
လေသည်။
ဤသို့ဖြင့် ဦးညိုကြီးမှာ ပန်းနုတို့အိမ်တွင်တဖြေးဖြေးအသားကျလာသည်။
ဒက်ဒီက ဦးညိုကြီးကို အိမ်အောက်ထပ်ရှိ အခန်းတခန်းတွင်
နေထိုင်စေသည်။ပန်းနုတို့အိမ်မှာ ၂ ထပ်တိုက်ဖြစ်ပြီးအောက်ထပ်တွင်
ဧည့်ခန်း ထမင်းစားခန်း နှင့် မီးဖိုချောင်တို့ပါရှိသည်။မီးဖိုနှင့်ကပ်လျက်တွင်အိပ်ခန်းတစ်ခန်းရှိပြီး အိမ်ဖော်အဒေါ်ကြီးနှင့်သူ့သမီးနေထိုင်ကြသည်။ထမင်းစားခန်းဘေးတွင်အိပ်ခန်းတစ်ခန်းရှိပြီးတခါတရံဧည့်သည်လာလျင်တည်းခိုနေထိုင်သောအခန်းဖြစ်သည် ။ထိုအခန်းတွင်ဦးညိုကြီး
ကိုနေထိုင်စေခြင်းဖြစ်သည်။ဧည့်သည်လာရင် ဧည့်ခန်းဘေးကပ်လျက်
စာကြည့်ခန်းတွင်အိပ်ခိုင်းမည်ဟု ဒက်ဒီကပြောသည်။တကယ်တော့
ညအိပ်ဧည့်သည်ကလည်း တနှစ်မှတစ်ခါပင်ရောက်မလာတတ်။အလုပ်
နှင့်ပတ်သက်၍လာရောက်သောဧည့်သည်များအတွက် ဒက်ဒီ၏ ပလပ်
စတစ်စက်ရုံထဲတွင် ဘန်ဂလိုတစ်လုံးသတ်သတ်ရှိသေးသည်။
ပန်းနုတို့တိုက်အပေါ်ထပ်တွင်တော့ ဘုရားခန်းနှင့်အိပ်ခန်း
ကျယ် ၃ ခန်းရှိသည်။ရေချိုးခန်းအိမ်သာတွဲလျက်အိပ်ခန်းတွင် ဒက်ဒီ
နေပြီး ပန်းနုနှင့်ဒက်ဒီအစ်မကြီးကတစ်ခန်းစီနေကြသည်။ပန်းနု
တို့အတွက်အိမ်သာရေချိုးခန်းတစ်ခန်းသတ်သတ် အိမ်ပေါ်တွင်ပင်ရှိသေးသည်။
ဦးညိုကြီးလက်မောင်းကဒဏ်ရာသက်သာပျောက်ကင်းလာ
သောအခါ ဒက်ဒီက ကားမောင်းသင်စေပါသည်။ကားမောင်သင်ရသည်
မှာတစ်နေ့လျင် ၂ နာရီ ၃ နာရီမျှသာဖြစ်သဖြင့် ကျန်အချိန်များတွင်
ဦးညိုကြီးက အိမ်တွင်ပင်အိမ်အလုပ်များကိုကူညီလုပ်ကိုင်ပေးသည်။
တစ်ပါတ်လျင်နှစ်ခါခန့် အိမ်ခြံဝန်းအတွင်းရှိပန်းခြံကိုလူငှားခေါ်လုပ်ကိုင်
ရာမှ ယခုဆိုလျင် ဦးညိုကြီးက ပန်းပင်များကိုဂရုစိုက်ပြုစုပေးသည်။
အရင်တုန်းကဆိုလျင် ရေပိုက်ပိတ်တာ မီးချောင်းကျွမ်းတာကအစအပြင်လူခေါ်၍ုလုပ်ကိုင်ခိုင်းခဲ့ရာမှယခုဦးညိုကြီးရောက်လာတော့ အစစအရာရာအဆင်ပြေသွားလေပြီ။
ဒက်ဒီအစ်မ ပန်းနု၏အဒေါ်ကြီးကလည်း အရင်ပန်းခြံထဲမှ
သူစိတ်တိုင်းမကျသောပန်းပင်များကို ပြောင်းရွှေ့ခိုင်း နှုတ်ပစ်ခိုင်း
ပြန်စိုက်ခိုင်းဖြင့် အတော်သဘောကျနေသည်။မီးဖိုချောင်ထဲကလည်း
မီးဖိုဂက်စ်ကုန်လျင်လဲပေးဖို့ဦးညိုကြီး ဆန်အိတ်နေရာရွှေ့လိုလျင်
ဦးညိုကြီး တအိမ်လုံးတညိုထဲညိုနေကြသည်။အားလုံးထဲတွင်တော့
ပန်းနုမှာအကဲဆုံးဖြစ်လေသည်။ကျောင်းကပြန်လာလျင်ဦးညိုကြီးကို
အရင်ရှာတတ်သည်။ရှာပြီးဘာကိစ္စမှမယ်မယ်ရရ မရှိဘဲ အကြောင်း
ပြချက်အနေဖြင့် ဆီချက်ဝယ်ခိုင်း ဖက်ထုပ်ဝယ်ခိုင်းဖြင့်ရမယ်ရှာတတ်
သည်။ပြီးတော့ သူလည်းမစားနိုင်။ဦးညိုကြီးကိုပင်ကျွေးတတ်သည်။
ဦးညိုကြီးကမစားတော့ဘူးဆိုလျင်စိတ်ကောက်သည်။
ပန်းနုမှာအသက် ၁၉ နှစ်။အသားဖြူဖြူ။အရပ်က ၅ပေ ၂လက်မ မျက်ဝန်းကျယ်ကျယ် နှာတံဖြောင့်စင်းလျက် နှုတ်ခမ်းပါးပါးလေးဖြင့်စကားပြောသွက်သူကလေးဖြစ်သည်။ကျောအလယ်ကျော်ကျော်
ဆံပင်ရှည်ကလေးမှာမဲနက်ဖြောင့်တန်းနေလေသည်။ရွှေရင်မို့မို့ဖြင့်
တင်ပါးမှာလုံးကတော့လုံးဝန်မို့မောက်သော်လည်းအကိတ်ကြီးတော့
မဟုတ်ပေ။သို့သော် ခါးကလေးကသေးကျင်ချပ်ရပ်နေသဖြင့် အချိုးအ
စားကျနသောခန္ဓာကိုယ်အလှကိုပိုင်ဆိုင်ထားသူလေးဖြစ်လေသည်။
ခေတ်လူငယ်ဖြစ်သော်လည်း ပန်းနုအများဆုံးဝတ်တတ်သည်မှာ
မြန်မာ့ရိုးရာထမီနှင့် ရင်ဖုံး ရင်စေ့အင်းကျီ လက်ရှည် လက်စက နှင့်
လက်ပြတ်တို့သာဖြစ်လေသည်။အင်းကျီလက်ပြတ်ကလေးနဲ့ဆိုလျင်
ဖြူဖွေးသောအသားအရေ ဖြင့် ပြည့်ဖြိုးသောလက်မောင်းကလေးမှာ
အတော်ကြည့်ကောင်းလေသည်။
ပန်းနုမှာ အသက် ၁၉ နှစ်ရောက်သည်အထိရည်းစားမထား
ဘူးပေ။သူမမှာရွယ်တူကောင်လေးများ သူ့ထက်အသက်အနည်းငယ်
ကြီးသူများကို နည်းနည်းလေးမှစိတ်ဝင်စားခြင်းမရှိဘဲ အဖေအရွယ်လူ
ကြီးများကိုသာစိတ်ဝင်စားတတ်ခြင်းမှာသူမ၏ထူးခြားချက်ဖြစ်လေသည်
အကြောင်းမှာ သူမတွင်ညီအမ မောင်နှမလမရှိဘဲတစ်ဦးတည်းသော
သမီးအဖြစ် ကြီးပြင်းလာရသည့်အပြင် သူမအပျိုပေါက်ဘဝ အသက်
၁၃ ၄ နှစ်အရွယ်ကပင်မိခင်ကွယ်လွန်သွားသဖြင့် ဖခင်တစ်ဦးတည်း
အပေါ်တွင်သာတွယ်တာချစ်ခင်အားကိုးခဲ့ရရှာသောကြောင့်ဖြစ်လေသည်။သို့သော်အသက်အရွယ်ရောက်လာသောအခါ ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်ကိုတောင့်တမှုများရှိလာသောအခါ ဖခင်အပေါ်ဟိုလို သည်လို
စိတ်များထားရှိရန်မဖြစ်နိုင်သဖြင့် အဖေအရွယ်ယောက်ျားကြီးများအ
ပေါ်သာ စိတ်ကစားတတ်လာလေသည်။နောက်တစ်ခုကတော့ ပန်းနု
သည်တစ်ဦးတည်းသောသမီးပီပီ ဗိုလ်ကျ စိတ်ကောက်တတ်လေသည်။
သူမစိတ်ဆိုးစိတ်ကောက်သမျှ သည်းညည်းခံနိုင်သော ဦးညိုကြီး
အပေါ် ဆိုးနွဲ့စိတ်ကောက်တတ်လာလေသည်။ဦးညိုကြီးကလည်းသူ၏
ကျေးဇူးရှင်ငယ်သူငယ်ချင်း၏သမီး သူ့အတွက်လည်းသမီးသဖွယ်
ဖြစ်နေသော ပန်းနု ကိုစိတ်ရှည်လက်ရှည်အလိုလိုက်အကြိုက်ဆောင်
ပေးလေသည်။
ဤသို့ဖြင့် ခြောက်လကျော်ကျော်တွင်ကားမောင်းလိုင်စင်ရလာ
သောဦးညိုကြီးက ပန်းနုကိုကျောင်းကြိုကျောင်းပို့ ကျူရှင် ကျူရှင်ပို့
လုပ်ပေးရသဖြင့် အချိန်တိုင်းလိုလိုထိတွေ့နေရခါ သူတို့နှစ်ဦး၏သံ
ယောဇဉ်နှောင်ကြိုးမှာတိုးသထက်တိုးခါ ရစ်ပတ်ခိုင်မြဲလာကြလေပြီ။
ပန်းနုကအစပိုင်းတွင် ဦးညိုကြီးအား ဦးလေးကြီးဟုခေါ်ဝေါ်ခဲ့၏။နောက်
တဖန် ဦးလေး ဟုပြောင်းခေါ်၏။ထိုမှတစ်စ တစ်စ ဦးဟုသာခပ်ချွဲချွဲ
လေးခေါ်တတ်လာလေသည်။
ထိုရက်ကာလများအတွင်း အိမ်ဖော်အဒေါ်ကြီး၏သမီး
သူမနှင့်ရွယ်တူခင်မြကို ဦးညိုကြီးကရောရောနှောနှောဆက်ဆံလျင်
ပန်းဖြူကမကျေနပ်။ပါးစပ်ကဖွင့်မပြောသော်လည်းမျက်နှာကိုစူပုတ်
ထားတတ်သည်။ခြေဆောင့်သည်။ဦးညိုကြီးကိုစကားမပြောတော့။
ထိုအခါ ဦီးညိုကြီးမှာဘာဖြစ်မှန်းမသိသဖြင့် မချော့တတ်လျင် ဦးညိုကြီး
ကိုရန်လုပ်၏။လက်မောင်းများကိုကုတ်ဖဲ့ဆွဲဆိတ်၏။တကယ်တော့
ဦးညိုကြီးသည် ခင်မြကို သူများအိမ်တွင်အိမ်ဖော်လုပ်နေရရှာပြီးညိုး
ငယ်အားနည်းနေသူအဖြစ် လိုက်လိုက်လျောလျောဆက်ဆံခြင်းသာ
ဖြစ်သည်။
တစ်နေ့တော့ ထိုအဖြစ်ကြောင့်ပင် ဦးညိုကြီးမှာရန်ပွဲတစ်ပွဲ
ဆင်နွှဲလိုက်ရလေသည်။
ထိုနေ့မနက်ကမီးဖိုထဲတွင်ဆီပူလောင်သွားသောခင်မြ၏လက်ကလေးကိုဦးညိုကြီးက ကိုင်တွယ်ရေဆေးပေးနေသည်ကို ကျောင်းသွားခါနီး
ပန်းနုကမြင်လိုက်သည်။အဲဒီမှာစိတ်ကောက်တော့သည်။တစ်ကယ်
တော့ထိုအချိန်တွင်အနီး၌ ခင်မြ၏အမေလည်းရှိပါသည်။သို့သော်ပန်းဖြူ
ကတစ်ဦးတည်းသောသမီးပီပီ နွဲ့ဆိုးဆိုးတော့၏။
ကျောင်းသို့လိုက်ပို့သောကားပေါ်တွင် ပန်းနုက မျက်နှာကြီးကိုသုန်မှုန်ထားသည်။စကားလည်းမပြော။ဦးညိုကြီးကလည်းဘာကြောင့်
မှန်းမသိတော့မချော့တတ်။မိန်းမများနှင့်လက်ပွန်းတတီးမဆက်ဆံဘူး
သည့်အပြင် ထောင်ထဲတွင်နှစ်ကာလရှည်ကြာစွာနေခဲ့ရသဖြင့် မိန်းမများ
အကြောကိုနားမလယ်။ သမီး ဘာဖြစ်လို့လဲ ဟုသာအခါခါထပ်မေးနေမိ
သည်။မှုန်ကုပ်နေသောပန်းနု၏မျက်နှာကလေးသည် တဖြေးဖြေးပြို
တော့မည်မိုးလိုအုံ့မှိုင်းလာသည်။လမ်းဆုံတစ်နေရာရောက်တော့ပန်းနု
က
" ကားရပ်ပေး "
ဦးညိုကလည်းဘုမသိဘမသိဖြင့်ကားရပ်ပေးလိုက်တော့ လွယ်အိတ်ကို
လွယ်ခါကားပေါ်မှဆင်းသွားသည်။
" ဟဲ့ ကလေးမ သမီး ပန်းနု "
ပန်းနုကနောက်သို့လှည့်မကြည့်။ဘောက်ဆတ်ဘောက်ဆတ်
ဖြင့်လမ်းတဖက်သို့ကူးသွားလေသည်။ဦးညိုကြီးမှာကပြာကယာဖြင့်ကား
ထိုးဘို့နေရာရှာရသည်။လမ်းမတန်းတွင်ဖြစ်သဖြင့် ကားများကအဆက်
မပြတ်မောင်းနှင်နေကြသည်။အနည်းငယ်ကြာမှလမ်းဘေးတွင်ကားထိုး
ပြီးသည်။လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ပန်းနုကိုမမြင်တော့။ကမန်းကတန်း
လမ်းကူးပြီးလိုက်ရှာရသည်။တွေ့မဲ့တွေ့တော့လမ်းကြားတစ်ခုအတွင်း
ဝယ်ကလေးမ ကအသက် ၂၅ ၃၀ အရွယ်လူတစ်စုနှင့်မတ်တပ်ရပ်စကားပြောနေသည်။ဦးညိုကြီးကိုမျက်လုံးဒေါင့်မှာရိပ်ခနဲတွေ့လိုက်တော့
ပန်းနုကမျက်နှာချင်းဆ်ုင်မှကောင်လေးတစ်ယောက်အနီးလူချင်းထိလု
ခမန်းပူးကပ်ပြီးပခုံးပေါ်လက်တင်လိုက်သည်။ကောင်ကလေးများက
လည်းခေတ်လူငယ် လူလည်တွေဘဲ။ပန်းနု၏ခါးကိုဆွဲဖက်လိုက်သဖြင့်
ပန်းနုမှာထိုလူ၏ရင်ခွင်ထဲရောက်သွားသည်။ရဲတင်းသောပန်းနုကိုဘာ
ထင်သွားသည်မသိ။တစ်ယောက်ကပန်းနု၏တင်ပါးလုံးလုံးကျစ်ကျစ်
ကလေးများကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းဆုပ်နယ်ပေးလေသည်။
ထိုအခါကျမှ ကျောချမှဓားပြ မှန်းသိသွားသောပန်းနုက ခါးဖက်
ထားသော လူငယ်၏ရင်ပတ်ကိုဆောင့်တွန်းပြီး သူ့ဦး ရှိရာသို့ပြေးလာ
သည်။သို့သော်ဝတ်ထားသောစကပ်ထမီမှာတုတ်နေသည့်အပြင်ဒေါက်ဖိနပ်စီးထားသောကြောင့်မြန်မြန်မပြေးနိုင်ရှာ။နောက်မှလိုက်လာသော
လူကပခုံးကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းဆောင့်ဆွဲလိုက်သောကြောင့်ပက်လက်လန်
လဲကျသွားသည်။ပါးစပ်မှ
" အောင်မယ်လေး ဦးရဲ့"
ပန်းနု၏အော်သံကိုကြားလိုက်သည်နှင့် ညိုကြီးသည်ကျွဲရိုင်း
ကြီးတစ်ကောင်လိုတဟုန်ထိုးပြေးဝင်သွားသည်။ထို့နောက် လူငယ်သုံး
ယောက်ကိုကမှုးရှုးထိုးတိုက်ခိုက်တော့သည်။လူငယ်သုံးယောက်မှာ
သာမန်မြို့သားလူငယ် ၃ ယောက်သာဖြစ်သောကြောင့် အသတ်အပုတ်
ကျွမ်းကျင်သော ဦးညိုကြီး၏တိုက်ခိုက်မှုကိုမခံနိုင်ရှာ။ဒေါသတကြီး
ဝင်ရောက်ထိုးကြိတ်မှုကြောင့်တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်မြေပေါ်သို့
လဲကျကုန်သည်။ဒေါသထွက်နေပြီဖြစ်သော ဦးညိုကြီးကလဲကျနေသူ
များကိုဒလစပ်ရိုက်နှက်ကန်ကြောက်နေပြန်သည်။ပန်းနုမှာမျက်ရည်
တေ တတွေတွေကျဆင်းရင်း ဦးညိုကြီး၏ခါးကိုအတင်းဖက်၍ဆွဲထား
သည်။တရှုးရှုးဖြင့်ဒေါသထွက်နေသောဦးညိုကြီးကို ဒီတစ်ခါသာမြင်ဘူး
သည်။
" တော်ပါတော့ ဦးရယ် ဟိုမှာသေကုန်လိမ့်မယ်ဟ အီး ဟီးဟီး
တော်ပါတော့ဆို သမီးကိုသနားရင်တော်ပါတော့ အစ် ဟစ် ဟစ်"
ဇတ်လမ်းချုပ်လိုက်တော့ ထိုညကဦးညိုကြီးအချုပ်ခန်းတွင်အိပ်
လိုက်ရသည်။ဟိုဘက်ကတစ်ယောက်မှာသွားတွေကျိုးသွားပြီးနောက်
တစ်ယောက်ကနံရိုးနိမ့်ဆင်းသွားသည်ဆို၏။ပန်းနု၏ဒက်ဒီကဟိုတဖက်ကိုငွေပေးပြီးကျေအေးပေးပါရန်တောင်းပန်သော်လည်းဟိုဘက်က
လက်မခံ။ ဒါ သာမာန်ရိုးရိုး ရန်ဖြစ်တာမဟုတ်။လူသတ်တာဟုဆိုသည်။
နောက်မှဒက်ဒီအသိအကျွမ်း ဌာနဆိုင်ရာလူကြီးများနှင့် ရပ်မိရပ်ဖ များ
ပါဝိုင်းတောင်းပန်မှ ဟိုတဖက်ကလျော်ကြေးငွေကိုလက်ခံသည်။ထို့
ကြောင့်ဦးညိုကြီးမှာအချုပ်ထဲတွင်နောက်တစ်ညထပ်အိပ်လိုက်ရသည်။
ပန်းနုကတော့ ပထမည ဦးညိုကြီးကိုအချုပ်ခန်းတွင်ထားခဲ့ရ
ကတည်းကတအီးအီး ဖြင့်ငိုလို့မဆုံးနိုင်။တစ်ညလုံးလည်းငိုသည်။
မော၍အိပ်ပျော်သွားပြီး နိုးလာတော့ ဝမ်းပမ်းတနည်းငိုသည်။ဒက်ဒီက
လည်းပန်းနုကိုဆူသည်။
" သမီးက ကလေးမဟုတ်တော့ဘူး။ ကိုယ့်ဘာသာအနေအထိုင်ဆင်
ခြင်မှပေါ့။နောက်တစ်ခါဒါမျိုးမဖြစ်စေနဲ့ ။ဒီကောင်ကဒေါသကြီးသလို
လက်လည်းသိပ်မြန်တာ။သမီးအဲဒါကိုအမြဲသတိထားပါ။ဒီလိုနဲသူ
ထောင်ပြန်ကျသွားရင် သမီးဦးလေး ထောင်ထဲကထွက်ရတော့မှာမဟုတ်တော့ဘူး သတိထားပါ သမီးရယ်။
ထိုညနေက ညိုကြီးအချုပ်ကလွတ်လာတော့ ပန်းနုမှာ
ပျော်လို့မဆုံး။နှုတ်ခမ်းမွှေး ပါးသိုင်းမွှေး မုတ်တိတ်မွှေးများပြန်ရှည်လာ
သောဦးကို သဘောကျ၍မဆုံး။ကောင်းနိုးရာရာတွေကိုယ်တိုင်မတတ်
တတတ်ဖြင့်ဝင်ရောက်ချက်ပြုခူးခတ်ကျွေးမွေးသည်။ထိုနေ့ညက ဦးညို
ကြီးကိုပြန်ပို့၍ဒက်ဒီက ညစာစားပွဲရှိသဖြင့်ထွက်သွားတော့ ပန်းနုမှာ
ကပ်ချင်တိုင်းကပ်လို့ရနေသည်။အဒေါ်ကြီးကလည်းအပေါ်ထပ်သို့တက်
သွားပြီးဘုရားရှိခိုးနေချေပြီ။အိမ်ဖော်သားအမိကလည်း မီးဖိုထဲတွင်သိမ်း
ဆည်းရှင်းလင်းဆေးကြောနေသည်။ပန်းနုက ဦးညိုကြီးနှင့်အတူထမင်း
စားသည်။
ထမင်းစားပြီးတော့ ဦးညိုကြီး၏အိပ်ခန်းထဲအထိ ပန်းနုဝင်
လိုက်လာသည်။ဦးကကုတင်ပေါ်ထိုင်ပြီး ပန်းနုက ကုလားထိုင်ပေါ် တွင်ထိုင်၍စကားပြောကြသည်။တကယ်တော့ဦးကစကားသိပ်မပြောပါ။
ပန်းနုကသာ သူဦးကိုသတိရနေကြောင်း လွမ်းကြောင်းတွေပြောနေ
သည်။လွမ်းမိတာတွေပြောရင်းနည်းနည်းရှက်လာသဖြင့်တခြားအကြောင်းတွေလျှောက်ပြောသည်။ကျောင်းအကြောင်း သူငယ်ချင်း
များအကြောင်း။ဦးကတော့ခရားရေးလွှတ်တတွတ်တွတ်ပြောနေသော
ပန်းနု ကိုအငေးသားကြည့်နေသည်။ ဦးဆီကပျံ့လွင့်လာသော
ယောက်ျားကြီးတစ်ယောက်၏ကိုယ်နံ့ကြောင့်ပန်းနုရင်တွေတဒိတ်ခုံလာ
သည်။ချွေးနဲ့ဖြင့်ရောနှောနေသောယောက်ျားတစ်ယောက်၏ကိုယ်နံ့။
သင်းပျံ့ပျံ့ဖြင့်ပန်းနုစိတ်ကိုထကြွစေလာသည်။
"ဦး ဦးက နှုတ်ခမ်းမွှေး မုတ်ဆိပ်မွှေး ပါးသိုင်းမွှေးတွေနဲ့ ပိုခန့်တယ်သိ
သလား ဟိုတစ်ခါလိုတော့အရှည်ကြီးမထားနဲ့ပေါ့ ။ဒါပေမဲ့ ရိပ်မပစ်နဲံ
သိလား အခုလောက်ပဲတိုတိုထားပြီး ကပ်ကျေးနဲ့ပဲညှပ်ပေါ့ နော်
ခ်ခ် ဦးအမွှေးတွေက အသဲယားစရာကြီး အဟီး "
အပျိုမလေးပန်းနုသည် ပြောရင်းကစိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ
ဦးရဲ့မုတ်ဆိတ်မွှေးမတိုမရှည်လေးများကိုလက်ခုံကလေးဖြင့်ဖိကပ်ပွတ်
ဆွဲလိုက်သည်။မုတ်ဆိတ်မွှေးတိုနံ့နံ့ကလေးများ၏စူးရှရှအထိအတွေ့
ကြောင့် လက်ခုံကလေးယားကျိကျိဖြစ်သွားကာရင်ထဲမှာလှပ်ခနဲဖြစ်
သွားသည်။ပြီးတော့ ပြီးတော့ ပန်းနုဟာကလေးထဲကလည်းစစ်ခနဲ
စစ်ခနဲဖြစ်သွားသည်။ဘာမှမလုပ်ရဘဲလူကမောဟိုက်လာသည်။ဦး၏
ကိုယ်နံ့ကလည်းပန်းနုကိုယစ်မူးသာယာစေသည်။ဦးကပန်းနုလက်
ကလေးကိုဆုပ်ကိုင်ပြီးမတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ပန်းနုလက်ကလေး
ကိုဆုပ်ကိုင်ခြင်းခံလိုက်ရရုံမျှနှင့် ပန်းနုရင်တွေတဒိန်းဒိန်းခုန်လာသည်။
ဦးကလက်ကလေးကိုဆုပ်ကိုင်ထားရင်း မော့ကြည့်နေသောပန်းနု၏ပြန့်
ပြူးသောနဖူးပြင်ကလေးကို နှုတ်ခမ်းဖြင့်ဖိကပ်နမ်းပေးလိုက်သည်။
" အို '
ပန်းနု၏ရင်သည်ဆောက်တည်ရာမဲ့တဆတ်ဆတ်ခုံန်နေ
ပေပြီ။ရှက်သွေးကလေးဖြန်းလာသဖြင့် မျက်လွှာလေးချလိုက်တော့
ပုဆိုးအောက်ကထိုးထိုးထောင်ထောင်ကြီး။၂၁ ရာစု၏သမီးပျိုပီပီဘာ
ကြီးလည်းဆိုတာ ပန်းနုသိပါသည်။ပန်းနုလည်းဖုန်းထဲမှအပြာကားများ
ကြည့်ခါ ကိုယ့်ဘာသာ အာသာဖြေခဲ့ဘူးသည်ဘဲ ။ပုဆိုးအောက်ကငေါ
ငေါကြီးဖြစ်နေသောဦးဟာကြီးကိုမြင်လိုက်ရမှပိုဆိုးသွားသည်။ခုနက
လက်ကိုင်လိုက်သဖြင့် စစ်ခနဲသာဖြစ်သွားသောပန်းနုဟာကလေးထဲ
ကလှိုက်ခနဲယားတက်လာသည်။နောက်ပြီး ဟို ဟို အရည်လေးများစိမ့်
ကျလာသည်။
ဦးသည် သူ့စိတ်သူထိန်းလိုက်ဟန် ပန်းနုနဖူးမှသူ့နှုတ်ခမ်း
ကို ဖယ်လိုက်ရင်း ဟူး ခနဲသက်ပြင်းရှည်ကြီးမှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက်ပန်းနုကိုပခုံးလေးကဆွဲမကာ
" ပန်းနု အိပ်တော့ ဦးလည်းအိပ်ရေးပျက်ခဲ့တာ အိပ်ချင်ပြီ"
ဦးကအခုလိုပြောင်နှင်ထုတ်တော့ ပန်းနုမှာစိတ်ထဲမှလှိုက်ခနဲ
ဝမ်းနည်းသွားသည်။သို့သော် မျက်တောင်လေးပုတ်ခပ်ပုတ်ခပ်ဖြင့်ဦးကို
မျက်ရည်များကြားမှငိုမဲ့မဲ့ပြုံးပြလိုက်သည်။ဦးကပန်းနု ပခုံးလေးကိုဖက်
လျက်အိပ်ခန်းဝသို့လိုက်ပို့သည်။ပန်းနုမှာ ဦးရင်ခွင်ထဲမျက်နှာအပ်ပြီး
ဦးကိုဖက်ခါ ဦးရင်အုံကြီးကိုကိုက်ပစ်လိုက်ချင်သောစိတ်ကိုမနည်း
ထိန်းထားရသည် ။
ထိုညက ပန်းနုရော ဦးပါ ၂ ယောက်စလုံး အိပ်မပျော်ကြပေ ။
ထိုနေ့ညက ဦးကပန်းနု၏နဖူးကိုနမ်းပေးလိုက်သောအနမ်းကို
ပန်းနုတော်တော်နှင့်မေ့မရ။ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်နှင့်မတွေ့ထိဘူးသေး
သောပန်းနု အဖို့ဤမျှလောက်သောအနမ်းကလေးထဲတွင်နစ်မျောကြည်
နူးနေမိသည်။ပူနွေစွတ်စိုသောဦး၏နှုတ်ခမ်းဖြင့်အထိအတွေ့ကြောင့်
ပန်းနုရင်ထဲတွင် ဦးအပေါ်ချစ်သောအချစ်မှာတလိပ်လိပ်တိုးပွားခဲ့လေပြီ
ဘာကြောင့်ရယ်မသိ။ဦးနှင့်တွေ့နေချင်မိသည်။ဦး၏ကျယ်ပြန့်လှသော
ရင်ခွင်ကြီးထဲတွင်တိုးဝင်လျက် ဦး၏အပွေ့အဖက် အပွတ်အသပ် အယု
အယကိုခံချင်သည်။နောက်ရက်တွင်ဦးကပန်းနုကိုခပ်တည်တည်ကြီး
ဆက်ဆံတော့ ပန်းနု စိတ်ဆိုးမိသည်။ဦးကိုစိတ်ကောက်ချင်သည်။
အချုပ်ထဲတွင် ၂ ညအိပ်ခဲ့ရသောဦး ကိုသနားမိသဖြင့်စိတ်လည်းမ
ကောက်ရက်။ပန်းနု ရဲ့ရင်ထဲကသဘောကိုနားမလည်နိုင်လွန်းသောဦးကိုစိတ်တိုမိသည်။မိန်းကလေးတွေရဲ့ရင်ထဲကဆန္ဒကိုမသိရကောင်း
လားဟုအားမလိုအားမရဖြစ်မိသည်။ကားကိုခပ်တည်တည်မောင်း၍ ပန်းနုကိုကျောင်းသို့လိုက်ပို့သောဦးကိုအကြာကြီးစိုက်ကြည့်မိသည်။
ပန်းနုကြည့်နေတာကိုမသိသလိုလုပ်နေသောဦးကိုမချင့်မရဲဖြင့် ကုတ်ဖဲ့
ထုရိုက်ပစ်ချင်လှသည်။
သန့်စင်သောအပျိုရိုင်းမကလေးရဲ့ရင်ထဲတွင်သန့်စင်လှပ
သောအချစ်သည် အစိုင်အခဲကြီးမားစွာဖွဲ့တည်မိလေပြီ ။
သို့သော် သဘာဝအရ ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်အပေါ်ညွတ်နူး
ဖွဲ့တည်မိသောအချစ်တွင် တပ်မက်သောတဏှာရာဂစိတ်သည်ဒွန်တွဲ
ပါလာတတ်သည်မဟုတ်ပါလား။
ထို့ကြောင့် ပန်းနု၏နဖူးပြင်ကလေးကိုနမ်းလိုက်သောဦး
၏ပူနွေးစွတ်စိုသောအနမ်းသည် ပန်းအိ၏ မြတ်နိုးတွယ်တာခိုင်ခန့်သော
အချစ်ကိုဖြစ်တည်စေသည်ဟု ဆိုပါလျင် ပန်းနု ရှက်ရှက်ဖြင့်ခေါင်းငုံ့
လိုက်သောအချိန်တွင်တွေ့မြင်လိုက်ရသည့် ပုဆိုးအောက်က ဦး၏
ငေါငေါကြီးသည်လည်း ပန်းနု၏သွေးသားရမ္မက်ကိုနှိုးဆွပေးလေသည်။
ဤသို့ဖြင့် တစ်နေ့တွင်တော့ .,
ပုသိမ်ကြီးဘက်တွင်ပြုလုပ်သောအလှုတစ်ခုသို့ဒေါ်ကြီးက
အိမ်ဖော်ကောင်မလေးကိုအဖော်ခေါ်လျက်သွားသည်။အိမ်တွင်ပန်းနုနှင့်
အိမ်ဖော်အဒေါ်ကြီးသာကျန်ခဲ့သည်။ဦးကအဒေါ်ကြီးများကိုအလှုသို့
လိုက်ပို့ပြီးပြန်လာသည်။ညနေကျမှ တစ်ခေါက်ပြန်သွားခေါ်မည်ဖြစ်ပါ
သည်။ဦးပြန်ရောက်လာတော့ ပန်းခြံထဲခဏဆင်းအလုပ်လုပ်ပြီး ရေချိုး
သည်။နောက် ထမင်းစားသည်။ပန်းနုလည်းအတူဝင်စားသည်။ထမင်း
စားရင်းပန်းနုကကောင်းနိုးရာရာဟင်းများကိုဦးပန်းကန်ထဲခပ်ထည့်ပေး
သည်။ပြီးတော့ပြူးကျယ်ဝိုင်းစက်သောမျက်လုံးကြီးများတွင် အချစ်ရည်
ပြည့်လျမ်း၍ဦးကို ခဏခဏ မျက်တောင်ပင့်ကြည့်သည်။
ထမင်းစားပြီးတော့ဦးက သူ့အခန်းထဲဝင်သွားသည်။ပန်းနုလည်း
ကြီးမားပြင်းပြသောအချစ်စိတ်၏လှုံ့ဆော်မှုကြောင့်နောက်မှလိုက်ဝင်သွားမိသည်။အိမ်ဖော်အဒေါ်ကြီးကမီးဖိုထဲတွင်သန့်စင်ဆေးကြောသိမ်း
ဆည်းနေသည်။ပြီးတော့အိမ်ဖော်အဒေါ်ကြီးသည်အကြောင်းကိစ္စမရှိဘဲ
အိမ်ရှေ့သို့ထွက်လာခဲပါသည်။
ပန်းအိ အခန်းထဲရောက်တော့ဦးကစားပွဲပေါ်မှစီးကရက်တစ်
လိပိကိုယူလျက်မီးညှိနေသည်။ပန်းအိကရှေ့သို့ဆတ်ခနဲ တိုးလျက်ဦး
၏နှုတ်ခမ်းတွင်တွဲလွဲခိုနေသောစီးကနကိကိုပြတင်းပေါက်က လွှင့်ပစ်
လိုက်သည်။ထို့နောက်မတ်တပ်ရပ်နေသောဦးရင်ခွင်ကျယ်ကြီးအတွင်း
တိုးဝင်လျက် ဦးခါးကိုဖက်ခါ တအိအိရှိုက်ငိုလေသည်။အရှိနိပြင်းသော
အချစ်မီးသည်ဤနုနယ်ငယ်ရွယ်သောကလေးမလေးကိုလောင်မြိုက်နေ
လေပေပြီ။
" ဟဲ့ သမီးလေး ဘာလဲ ဘာဖြစ်လို့ငိုရတာလဲ ဦးလာလုပ်မိလို့လဲ
အေးပါကွယ် တိတ်ပါမီးငယ် ရယ်"
" ဟင့် ဟင့် ဦးကသမီးကိုဂရုမစိုက်ဘူး ပစ်ပစ်ထားတယ် ဟင့် အီး
ရွှတ် ရွှတ် အစ် ဟစ်"
ဦးကသမီး၏ကိုယ်လုံးကျစ်ကျစ်ကလေးကိုပွေ့ဖက်ထားရင်း
ကျောပြင်ပြည့်ပြည့်ကလေးကိုအသာအယာပွတ်သပ်ပေးနေလေသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး ခလေးရယ် သမီးကသိပ်ငယ်သေးတယ် ပြီးတော့
အင်းးးး ဦးတို့ခပ်ခွါခွါဘဲနေသင့်ပါတယ် ကွာ'
" ဟွန်း အဲဒါဆို ဟိုနေ့ကဘာလို့ဦးကသမီးကိုဖက်ပြီးသမီးနဖူးကိုနမ်း
တာလဲ ဟင် ပြောကြည့် ဟင်း"
"ဟူး အဲဒါ အဲဒါက ဟိုဟာ သမီးကိုချစ်လို့ပါကွာ"
ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရသောပန်းနုသည်ရင်တို့သိမ့်သိမ့်ခုန်လျက်
ဦးရင်ခွင်ပိုမိုတိုးဝင်လျက်ဦး၏ခါးကိုတင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်လေ
သည်။ထို့နောက်ဦး၏ရင်ပတ်ပေါ်တွင်ပါးကလေးအပ်လျက်
" ဟင့် ချစ်ပေါ့ ချစ်ပါဦးရယ် မီးကလည်းဦးချစ်တာကိုခံချင်နေတာပါ
ပြီးတော့ မီး မီးကလည်းဦးကိုသိပ်ချစ်ပါတယ် သိပ်ကိုချစ်ပါတယ်
ဦးရယ်"
ပန်းနုသည် ဦး၏ရင်အုံကြီးသွားဖြင့်ခပ်ဖွဖွကလေးကိုက်ရင်း
ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။အပျိုမလေးသည် အချစ်ကိုအငမ်းမရခံစားလို
လျက်ရင်တို့တဒိတ်ဒိတ်ခုန်နေလေသည်။သူမပါးအပ်ထားသောဦး၏
ရင်ပတ်ထဲမှကျယ်လောင်စွာမြည်ဟီးနေသော တဒိန်းဒိန်းရင်ခုန်သံကို
ပီတိအပြည်ု့့ဖြင့်ကြည်နူးစွာနားထောင်နေလေသည်။
ထို့နောက်ဦးကသူ၏ရင်ခွင်အတွင်းအပ်ထားသောပန်းနု၏
မျက်နှာကလေးကိုမေးစေ့မှပင့်မ၍မော့စေလေသည်။ပြူးကျယ်ဝိုင်း
စက်သောမျက်လုံးကြီးများသည် ဦးကနဖူးလေးကိုနှုတ်ခမ်းဖြင့်ဖိကပ်နမ်း
ပေလိုက်သောအခါမျက်တောင်းများမှေးစင်းသွားလေတော့သည်။
ဦးက ထိုမှေးစင်သွားသောပန်းနု၏မျက်ခွံများကိုနှုတ်ခမ်းဖြင့်ထိကပ်နမ်း
လိုက်ပြန်သည်။ဦး၏လက်များကတော့ ပြည့်တင်းသောပန်းနု၏ကျော
ပြင်ကလေးကိုယုယစွာပွတ်သပ်ပေးနေလေသည်။ပန်းနုကတော့ ကျေနပ်နှစ်သက်စွာအချစ်ခံရသောအရသာကိုခံစားမိနေမိလေသည်။
" ဟင့်" ပန်းနုက ဟင့်ခနဲအသံထွက်သွားလေသည်။အဘယ့်ကြောင့်ဆို
သော်ဦးကပန်းနု၏နှာခေါင်းလုံးလုံးလေးကိုသွားဖြင့်ဖွဖွလေးကိုက်ပေး
လိုက်သောကြောင့်ဖြစ်လေသည်။တဖန်ဦးက နုထွေးသောပန်းနု၏ပါး
ပြင်ကလေးကိုသူ့နှာခေါင်းကြီးဖြင့်ဖိကပ်၍အကြာကြီးအားရပါးရရှိုက်နမ်း
ပေးလေသည်။
"ဟင့် ဦးရယ်"
ပန်းနုကိုယ်ထဲတွင်အချစ်သွေးများလှည့်ပတ်စီးဆင်းလျက်
ငြိမ့်ငြိမ့်ကလေးခံစားနေရလေသည်။ပန်းနုရဲ့ ဟ်ိုဟာလေးကလည်း
အချစ်ရည်များဖြင့်စိုစွတ်စပြုနေပေပြီ။ဦးကပါးမှတဆင့်ပန်းနု၏နှုတ်ခမ်း
ပါးပါးကလေးများကိုငုံစုပ်ယူလိုက်ပြန်သည်။သူ၏ပါးစပ်ကြီးဖြင့်ပန်းနု၏
နှုတ်ခမ်းများကိုအားရပါးရငုံစုပ်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်လေသည်။
နှုတ်ခမ်းပါးပါးကလေးများကိုစုပ်ယူခြင်းခံလိုက်ရသည်နှင် ပန်းနုလည်း
ခြေဖျားကလေးထောက်လျက် ဦးလည်ပင်းကိုဖက်ခါကော့ကော့ကလေး
အနမ်းခံလိုက်သည်။ပန်းနုရဲ့အင်္ဂါလေးထဲမှာတော့အချစ်ဝတ်ရည်များအိုင်ထွန်းသွားလေသည်။ဦးကပန်းနု၏နှုတ်ခမ်းလေးကိုစုပ်ယူရင်း
ပန်းနု၏တင်ပါးကလေးများကိုဆုပ်နယ်ပွတ်သပ်ပေးနေလေသည်။
ပန်းနုမှာ ဦး၏ပြင်းထန်သောအနမ်းအောက်မှာရင်ထဲကအသဲနှလုံး
ကလေးပင်ခုန်ထွက်သွားသလိုခံစားလိုက်ရသည်။
ပန်းနုသည် အခုအခါမှာတော့ ဦးအပေါ်တွယ်တာမြတ်နိုးသောအချစ်စိတ်အပြင် ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်၏အထိအတွေ့ကိုသာယာတောင့်တ
သော ကာမရာဂစိတ်များလည်းပြင်းထန်လာလျက်ရှလေပြီ။ဦးကနှုတ်
ခမ်းချင်းစုပ်နမ်းလျက်သူ၏လျှာကြီးကိုပန်းနုပါးစပ်ထဲထိုးထည့်လိုက်သည်။
"အွန်း အင့် ဟွန့်"
ဦး၏လျှာကြီးသည် ပန်းနု၏လျှာနုနုထွေးထွေးကလေးကို
ပွတ်တိုက်ဆွဲယူနေလေသည်။ပန်နုလည်း မလုပ်တတ်လုပ်တတ်ဖြင့်ဦး
၏လျှာကြီးကိုသူမလျှာကလေးဖြင့်ပွတ်သပ်တုန့်ပြန်ပေးနေလေသည်။
မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖက်ထားသောကြောင့် ဦး၏ပုဆိုးအောက်မှ ဟာကြီး
သည်ငေါငေါကြီးထွက်လျက်ပန်းအိ၏ဆီးစပ်ကိုထောက်မိလျက်ရှိလေ
သည်။ဦးကနှုတ်ခမ်းများကိုစုပ်ယူလိုကိသဖြင့် ပန်းအိက ခြေဖျားကလေးခောက်ပေးလိုက်မိသောအခါ ဦးရဲ့ဟာကြီးက ပန်းအိရဲ့ပန်းပွင့်ကလေးကိုတို့ထိပွတ်သပ်မိနေလေသည်။ပန်းအိမှာရင်တလှပ်လှပ်ဖြင့်ဒူးများ
ပင်ပျော့ခွေသွားချင်လာသည်။ပန်းအိမှာအိမ်တင်နေရင်းထမီပါးကလေးကိုတထပ်သာဝတ်ထားသလိုဦးကလည်းအတွင်းခံမပါသဖြင့်ဦးဟာကြီး
ကသူမဟာလေးကိုထိထိမိမိကြီးတေ့ထောက်ထားလေပြီ။
" အဟင့် အဟင့် ဦးရယ်"
ထိုအချိန်တွင်ဦးက နှုတ်ခမ်းချင်းခွါ လိုက်ခါ ပန်းအိ၏လည်တိုင်ကလေးကိုသူ့လျှာကြီးဖြင့်အထက်မှ အောက်သို့ပင့်ယက်
လိုက်သည်။
" အိုး အဟင့် ဦးရယ် ပန်းအိမနေတတ်တော့ဘူး ဟင်း အု"
ဦးကပန်းအိလည်တိုင်ကလေးကိုဖိကပ်စုပ်နမ်းရင်း ပန်းအိ၏ရင်
စေ့အင်းကျီကလေးကိုဆွဲခွါလိုက်သည်။ထို့နောက်ကျောနောက်ဘက်သို့လက်သွင်းလျက် ပန်းအိရဲ့ဘယာစီယာပါးပါးကလေးကိုချိတ်များဖြုတ်လိုက်သည်။ထို့နောက်ဘယာလေးကိုပါဆွဲခွါနေသဖြင့်ပန်းအိကအလိုက်သင့်လက်ကလေးမြှောက်ပေးကာကူညီပေးလိုက်သည်။
အခုဆိုရင်တော့ပန်းအိမှာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းတုံးလုံးကလေးဖြစ်သွားရှာလေပြီ။အနေတော်အရွယ်အစားဖြင့်ပြည့်ဖြိုးလုံးဝန်းသောပန်းအိ
ရင်သားအစိုင်အခဲမာမာကလေးသည်ပန်းရောင်နို့သီးခေါင်းများကော့
ထောင်လျက် အတိုင်းသားပေါ်လာလေသည်။ထိုအချိန်တွင်ကိုယ်လုံးချင်းခွါက အခန်းတံခါးဝသို့သွားကာခေါင်းပြူ၍အပြင်ကအခြေမနေကို
ကြည့်လိုက်သည်။နောက်ဖက်မီးဖိုချောင်မှဘာသံမှမကြားရတော့။
အိမ်ဖော်အဒေါ်ကြီးတော့သူမအခန်းထဲဝင်အိပ်နေပြီထင်သည်။ဦးက
တံခါးကိုအသေအချာ ပိတ်၍ပြန်လှည့်လာသည်အထိ ပန်းအိကသူမ၏
ရင်သာကလေးများကိုလက်ဖြင့်ယှက်သိုင်းပြီးဖုံးအုပ်လျက် မတ်မတ်ကလေးရပ်နေရှာလေသည်။မျက်နှာကလေးကတော့ရှက်သွေးကလေးများ
ရောရမ္မက်သွေးကလေးများပါယှက်သိုင်းကာရဲရဲနီနေရှာလေသည်။
" အိုး အဟင့် "
ဦးက ဖုံးကွယ်ထားသောပန်းအိ၏လက်ကလေးများကိုအသာဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ပန်းအိ၏နို့တစ်လုံးကိုနို့သီးခေါင်းထဲမက နို့တအုံလုံး
ပါပါးစပ်ကြီးဖြင့်ငုံစုပ်ထားလိုက်သည်။
" ပြွတ် ပလပ် ပလပ် ပြွတ်"
ပန်းအိမှာရင်ပတ်ကလေးကော့လျက်ဦး၏ခေါင်းကြီးကို
ဖက်ထားလိုက်သည်။ထို့နောက်ဦး၏ဆံပင်များအတွင်းလက်ချောင်း
ကလေးထိုးထည့်လျက်မြတ်နိုးခြင်းကြီးစွာဖြင့်ဖွပေးနေမိသည်။ဦးက
နောက်နို့တစ်လုံးကိုပြောင်းစုပ်ယူလိုက်သည်။ပန်းနု၏နို့သီးခေါင်းက
လေးတဖက်ကိုလျှာဖျားဖြင့်ထိုး၍နှိုးဆွပေးနေပြီး ကျန်နို့သီးခေါင်းကလေး
ကို လက်မနှင့်လက်ညိုးညှပ်၍ချေပေးနေလေသည်။
" အား အီး အု အင့် အမယ်လေးဦးရယ် သမီးမနေတတ်တော့ပါဘူး
အင့် ဟင့် ဟင့်"
ပန်းအိမှာဒူးများတုန်လျက် ပျော့ခွေကာဦးအပေါ်သို့မှီကျ
လာသည်။ဦးကပျော့ခွေလာသောပန်းအိ၏ကိုယ်လုံးလေးကိုထွေးပွေ့
လျက် ဒူးကောက်ကွေးမှပွေ့ချီကာ သူ၏ကုတင်ပေါ်သို့ပက်လက်ကလေးတင်ပေးလိုက်သည်။ကုတင်ပေါ်တွင်ပက်လက်ကလေးဖြစ်သွား
သောပန်းအိကိုယ်ပေါ်မှနောက်ဆုံးကျန်နေသည့်ထမီလေးကိုအသာဆွဲ
ချွတ်လိုက်သည်။ပန်းအိကလည်းချွတ်ရလွယ်စေရန် ဖင်ကလေးကိုကြွ
ပေးလိုက်ပြီးမှ အပျိုမလေး၏ရှက်စိတ်ဖြင့်ပေါင်ကလေး ၂ လုံးကိုစေ့ကပ်ထားရှာလေသည်။ဦးကပြန့်ဖြူးဖြူဖွေးသောပန်းနု၏ဝမ်းဗိုက်သား
ကလေးကိုနှုတ်ခမ်းဖြင့်ဖိ၍စုပ်နမိးပေးလိုက်သောကြောင့် အပျိုစင်မကလေးပန်းအိမှာတွန့်တွန့်လူးသွားရှာလေသည်။ထို့ကြောင့်စေ့ထားသော
ပေါင်၂ ချောင်းမှာအနည်းငယ်ကွာသွားသည်။ပေါင် ၂ချောင်းအနည်းငယ်ကွာသွားသော်လည်းပန်းအိ၏ရတနာရွှေကြုတ်အကွဲကြောင်းကလေးကမူ ပိရိစွာစေ့ကပ်နေဆဲဖြစ်လေသည်။အမွှေးပါးပါးကလေးများသာ
ကျဲကျဲကလေးဖုံးပုပ်ထားပြီး အကွဲကြောင်းကလေးထိပ်တွင်အစိကလေး
မှာမြုပ်ဝင်နေပြီးထိပ်ပိုင်းကလေးသာပေါ်နေလေသည်။အကွဲကြောင်းတစ်လျှောက်တွင် အချစ်ရည်ကလေးများအုသီးနေသည်ကိုတွေ့ရလေသည်။ကြွက်နားရွက်အဖတ်ကလေးများကစေ့ကပ်နေသော်အကွဲ
ကြောင်းကလေးထဲမှလက်သန်းထိပ်ဖျားလေးမျှလောက်သာညိုညိုမဲမဲ
ကလေးပေါ်နေလေသည်။
ဦးကပေါင်အတွင်းသားလေးများကိုညင်သာစွာပွတ်သပ်
ယုယပေးရင်းပေါင်လေးကိုဆွဲကားလိုက်ပြီးသူ၏ပုဆိုးကြီးကိုချွတ်ချလိုက်ခါကုတင်ပေါ်တက်လိုက်သည်။ကြီးမားလှသောဦး၏ပစ္စည်းကြီးကို
မြင်လိုက်ရတော့ ပန်းအိတစ်ယောက်ရင်ထဲတွင် လှိုက်ခနဲဖြစ်သွားသည်
တသက်နှင့်တကိုယ် အရွယ်ရောက်ပြီးသောယောက်ျားတစ်ယောက်၏
လိင်အင်္ဂါကို အခုမှပန်းအိမြင်ဘူးတာဖြစ်သည်။ပန်းအိရင်ထဲတွင်ညို
မောင်းတုတ်ခိုင်သောဦး၏ဟာကြီးကိုမြင်လိုက်ရသောအခါ ရုတ်တရက်
ရင်ထဲတွင်စိမ့်ခနဲကြောက်သွားသလိုလိုဖြစ်မိသော်လည်းဝုန်းခနဲထကြွ
လာသေးရာဂစိတ်ကကြောက်စိတ်ကိုအနိုင်ယူသွားသည်။ညိုမဲတုတ်ခိုင်
လှသောလိုင်ချောင်းကြီးပေါ်တွင်ဖောင်းပွသောသွေးကြောများယှက်သန်းနေသည်မှာချစ်စရာကောင်းလှသဖြင့်လက်ချောင်းသွယ်သွယ်
နုနုကလေးဖြင့်ကိုင်ကြည့်မိသည်။ကိုင်လိုက်မိတာနဲ့အဲဒါကြီးကဆတ်ခနဲခေါင်းထောင်ထလာသဖြင့်လန့်ပြီးလွှတ်လိုက်မိသည်။ပြီးမှတဖန်ပြန်ကိုင်ခါတင်းတင်းကြီးဆုပ်ထားလိုက်မိသည်။တဒိတ်ဒိတ်သွေးတိုးနေတာကိုလက်မှတဆင့်ခံစားသိရှိလိုက်သဖြင့်ရင်ထဲတွင်ဖိုလှိုက်မော
ဟိုက်လာသည်။
ခဏအကြာတွင်ဦးကပန်းနု၏ပေါင် ၂ လုံးကိုထပ်မံဆွဲကား
လိုက်သဖြင့် ဦးအလိုကျအစွမ်းကုန်ကားပေးလိုက်မိသည်။ဦးကိုချစ်လွန်း
လို့သမီးမှာလည်းအရှက်ကုန်ပါပြီဦးရယ်။
ဦးကသူ့ဟာကြီးထိပ်ဖြင့် ပန်းနုအကွဲကြောင်းကလေးကိုအထက်အောက်စုန်ဆန်ပွတိသပ်ပေးနေသည်။ပန်းအိမှာ
"အဟင်း ဟင်း ဟင်း ဦးရယ် သမီးနေတတ်တော့ပါဘူး ဦးရယ် အစ်
အဟစ် ဟစ် ဟင်းဟင်း"
ပန်းနုမှာတငိပါးကြီးကော့တက်လာပြီးဝုန်းခနဲပြန်ချလိုက်
ကော့ထိုးလိုကိဖြင့် အိနြေ္ဒ မရနိုင်အောင်ဖြစ်နေပေပြီ။ပေါင် ၂ လုံးကို
အစွမ်းကုန်ကားပေးထားသောကြောင့် အကွဲကြောင်းကလေးမှာ
ပြဲဟနေပြီးအတွင်းသားနီနီရဲရဲကလေးများက တဆတ်ဆတ်လှုပ်ရှားက
ပွစိပွစိဖြစိနေပေပြီ ။ဦးကသူဟာကြီးဖြင့်အစိလေးကိုတစ်ချက်နှစ်ချက်
တို့ထိပွတ်ဆွဲပေးလိုက်ပြီးဖြေးဖြေးချင်သွင်းထည့်နေသည်။
" အင်း အဟင်း ဟင်း ဟင့် ဦး"
ထိပ်ပိုင်းကလေးဝင်းသွားတော့ ပြည့်သိပ်တင်းကြပ်သောဝေဒနာနှင့်အတူ အီဆိမ့်သောအရသာကိုခံစားလိုက်ရသဖြင့် မချိတင်ကဲညီး
ညူလိုက်မိသည်။
" အင်း အဟင်း ဟင်း ဦး ဦး ဦးရယ်"
တော်တော်ကလေးဝင်သွားပြီးတော့ဦးကအသာလေးပြန်ဆွဲထုတ်သွားသည်။
" အင်း အဟင်း ဟင်း ဦးကလည်းနော်"
ဦးကသူ့ဟာကြီးကိုဆွဲထုတ်သွားသဖြင့်မကျေမနပ်ဖြစိခါဦး
ရင်ပတ်ကြီးကိုဆိတ်ဆွဲပစ်လိုက်သည်။ထိုအချိန်တွင်ပန်းနု၏ဟာက
လေးထဲမှယားတက်လာနေပြီဖြစ်လေသည်။ပန်းအိက မရိုးမရွဖြစ်ခါ
ဖင်ကြီးကိုကော့တင်လိုက်ချိန်မှာပင် ဦးကသူ့ဟာကြီးကိုတဖန်ပြန်ထိုး
ထည့်လိုက်သဖြင့် စွပ်ခနဲအဆုံးထိဝင်သွားလေသည်။
" စွပ် ဖတ်"
" အာ့ ဟာ့ ဟား ဟား အီး အဟင့် ဟင့် အိုး ဦးရယ်"
ပန်းအိအထဲထဲမှာအရည်များ အများအပြားထွက်နေပြီဖြစ်
သဖြင့်ဦးတန်ဆာကြီးကအဆုံးထိဝင်သွားသော်လည်းတင်းကြပ်လွန်း
လှသဖြင့်ဆစ်ခနဲတစ်ချက်နာကျင်သွားပြီးအပျိုမြှေးပါးကလေးပေါက်
ထွက်သွားသည်။သို့သော်ရရှိသောအချစ်အရသာကကောင်းမွန်လွန်းလှ
သဖြင့်နာကျင်သောဝေဒနာမှာခဏအတွင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ထို့ကြောင့်အလိုက်သင့်ကလေးကော့ကော့ထိုးပေးရင်း
ဦး ရတယ် ဦး သမီးကိုမညှာနဲ့ ဆောင့်ထည့်ပေး အင့် အဟင့်
ဟင့် ချစ်တယ် ဦးကိုချစ်တယ်"
အပျိုစင်ကလေး၏ပန်းဖူးကလေးကိုတယုတယ ကြင်ကြင်
နာနာကလေးချွေပေးနေသောဦးသည် ပန်းအိ၏တောင်းဆိုသံကိုကြား
လိုက်ရသည်နှင့်အရှိန်တင်ကာ စည်းချက်မှန်မှန်ဆောင့်ပေးနေလေသည်။
ပန်းနုမှာသူ၏ဟာလေးထဲဦးဟာကြီးတဆုံးဝင်သွား
သည်နှင့် ကြည်နူးစိတ် သူမ၏အပျိုစင်ဘဝကိုနှမြောတသသောစိတ်
ဦးအပေါ်တိုးတိုးလာသောချစ်စိတ်တို့ရောပြွမ်းခါ ငိုသံကလေးပင် ပါလာ
လေသည်။အမှန်ကတော့ငိုသံကလေးဆိုတာထက်ချွဲနွဲ့သံကလေးပင်ဖြစ်
ပေမည်။ပန်းနုမှာဦး၏ရင်ပတ်ကြီးကိုပွတ်သပ်ပေးရင်းအောက်မှ စည်းချက်ညီညီကော့ပေးနေလေသည်။ပန်းနုမှာအခုမှစတွေ့ဘူးသောအပျိုစင်
စစ်စစ်ဖြစ်သော်လည်း သဘာတရားအရ အလိုကိသင့် လိုကိပါသွားလေ
သည်။
ဤသို့ဖြင့် နှစ်ယောက်သားအပေးအယူမျှမျှဖြင့် ချစ်ခင်
ကြင်နာကြရင်း ပြည့်စုံသောအချစ်ပန်းတိုင်သို့ပြိုင်တူတက်လှမ်းသွားကြ
လေတော့သတည်း။
ထိုနေ့ကဦးညိုကြီး နှင့်ချစ်တင်းနှောခဲ့ရခြင်းကိုပန်းနုတစ်သက်
တွင်မေ့ပျောက်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။မိန်းကလေးတိုင်းတန်ဘိုးထား
မြတ်နိုးလှသည့်အပျိုစင်ဘဝကိုပန်းနုသည်ဦးညိုကြီးထံတွင်စွန့်လွှတ်ခဲ့
လေပြီ ။အပျိုစင်ဘဝဆုံးရှုံးသွားရခြင်းအတွက် ဝမ်းနည်းမိသလိုလို
ဖြစ်မိသော်လည်း ကိုယ်ချစ်မြတ်နိုးသူထံတွင်ဆက်သရသည့်အတွက်ပန်းနုကျေနပ်ပါသည်။ရင်ဖိုလှိုက်မောသောဝေဒနာကိုခံစားလျက် ပြည့်စုံ
သောကာမအရသာကိုရရှိခံစားလိုက်ပြီးနောက် ဆထက်ထပိုး ပိုတိုး
သောအချစ်တို့ဖြစ်ပေါ်လာပြန်သည်။
ထိုနေ့ကဦးဆီကပြန်လာပြီးနောက် ပန်းနု၏ရင်တွင်ခံစားမှုမျိုးစုံ
တို့ပြည့်နှက်နေသည်။အရွယိရောက်ပြီးနောက်ပထမဆုံးကြုံလိုက်ရ
သောကာမအမှုကို ဖြောင့်ဖြောင့်တန်းတန်းပြည့်ပြည့်ဝဝခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကြည်နူးကျေနပ်သောပီတိစိတ်။မိမိ၏အပျိုစင်ဘဝကိုစွန့်လွှတ်
လိုက်ရသဖြင့် နှမျောဝမ်းနည်းသောစိတ်။
ကိစ္စပြီးဆုံးပြီးနောက် ထပ်၍တိုးလာသောဦးအပေါ်ချစ်စိတ်။ပန်းနု၏ရင်ထဲတွင်ခံစားမှုမျိုးစုံဖြင့်ရောပြွမ်းရှုတ်ထွေးနေလေသည်။သို့သော်တကယ်တမ်းတွင်တော့ ထိုအပျိုစင်ဘဝကိုနှမျောမိသောစိတ်။ကာမအရသာကို
ပြည့်ပြည့်ဝဝကြီးခံစားရရှိလိုက်သဖြင့်ကျေနပ်ပီတိဖြစ်သောရာဂစိတ်တို့
ထက် အဆပေါင်းများစွာသာလွန် ပီတိဖြစ်နေရတာကဦးအပေါ်ချစ်ခင်
မြတ်နိုးသောအချစ်စိတ်ပင်ဖြစ်လေသည်။
ထို့ကြောင့်လည်းထိုနေ့က ကိစ္စပြီးသွားတော့ ဦးကိုဖက်လျက်
ဦး၏ရင်ခွင်အတွင်းခေါင်းတိုးဝင်ပြီး လုံခြုံခြင်း ချမ်းမြေ့ခြင်း ကြည်နူး
ခြင်းတို့လွှမ်းထုံအပ်သော အချစ်ကိုခံစားလျက်နာရီဝက်ခန့် မှေးစက်ခဲ့မိ
သည်မဟုတ်ပါလား။
ထိုနေ့ကစ၍ဦးညိုနှင့်ပန်းနုတို့သည်ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းချစ်သူ
ဘဝသို့ရောက်ရှိသွားသော်လည်း ဒက်ဒီနှင့် အခြားသူများမရိပ်မိအောင်
ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်းနေရသဖြင့်သိပိအလွတ်လပ်ကြီးတော့မဟုတ်လှ
ပေ။ကျောင်းသွားကျောင်းပြန် ကားမောင်းလိုက်ပို့ရင်း အပြန်အလှန်
ချစ်စကားများပြောနိုင်ကြသော်လည်း ဣနြေမဲ့သော်အပြုအမူများကို
တော့ ဦးကမလုပ်ပေ။ပန်းနုကိုလူအထင်သေးမခံနိုင်ဟုဆိုလေသည်။
ပန်းနုကငယ်ရွယ်သူပီပီ သွေးသားလည်းဆူဖြိုးစဖြစ်စဖြင့် ဦးညိုကြီးက
သူမကိုဟိုတယ် သို့ခေါ်သွားစေလိုသော့်လည်းဦးကမလုပ်ပေ။အရွယ်ချင်းကွာခြားလှသည့်အပြင် သူ့လိုရုပ်ကြမ်းကြီးနှင့်နုနယ်ငယ်ရွယ်သော
အချောအလှလေးတို့ဟော်တယ်တက်လျင်လူအများစိတ်ဝင်စားစရာဖြစ်
ပြီး ပန်းနုကိုပဲအထင်သေးလိမ့်မည်ဟုဆိုသည်။
သို့သော် လုံးဝလွတ်လွတ်ကင်းကင်းနေကြသည်တော့မဟုတ်
ပေ။တအိမ်တည်းအတူနေသောသူများဖြစ်သဖြင့် အိမ်ကလူများလစ်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် ပွေ့ဖက်နမ်းရှုံ့ခြင်း Kissing ရိုက်ခြင်း
ပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်ခြင်းတို့တော့လုပ်ကြပါသည်။
ထိုတစ်ရက်တွင်တော့ဒက်ဒီကအလုပ်ကိစ္စဖြင့်ညအိပ်ခရီး
ထွက်သွားသည်။အိမ်အပေါ်ထပ်တွင်အိပ်သောအဒေါ်ကြီးကလည်း
ညဦးပိုင်းဘုရားရှိခိုးပြီး သူ့အခန်းထဲဝင်သွားလျင် မနက်မိုးလင်းမှအခန်း
အပြင်ထွက်တော့သည်။ထိုညတွင်ပန်းနုကဦးညိုကြီးကိုသူမအခန်းတွင်
လာအိပ်ဖို့ခေါ်သည်။ဦးညိုကြီးက ပန်းနု၏စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့်ဝင်း
လက်နေသောမျက်လုံးအစုံကိုကြည့်လျက်ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
ညဦးပိုင်း ကိုးနာရီသာသာခန့်တွင် ဦးညိုကြီးဖုန်းသို့ပန်းနု၏
ဖုန်း missed call လာသည်။missed call ရသည်နှင့် ဦးညို
ကြီးလည်းအခန်းအပြင်ထွက်၍အရိပ်အခြေကြည့်သည်။တအိမ်လုံးက
တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။အိမ်ဖော်သားအမိအိပ်သောအခန်းမှာမီးဖိုခန်းဘေးတွင်ရှိပြီးအိမ်မကြီးသို့မီးဖိုမှဝင်သောတံခါးပိတ်ထားသဖြင့်စိုးရိမ်စရာမရှိ။ဦးညိုကြီးကလှေခါးအတိုင်းအပေါ်ထပ်သို့တက်သွားတော့ပန်းနု
ကအပြုံးဖြင့်ဆီးကြိုနေသည်။ပန်းနုရောင်ညအိပ်ဂါဝန်ပွပွကိုဝတ်ထား
သောပန်းနုသည်လှချင်တိုင်းလှနေလေသည်။ဦးညိုကြီးအပေါ်ရောက်
သည်နှင့်လက်ကိုဆွဲကာပန်းနုကသူမအခန်းဆီသို့ခေါ်သွားလေသည်။
အခန်းထဲရောက်တာနဲ့တံခါးကိုသေချာလော်ခ်ချပြီး ပန်ုးနုက ဦးညို
ကြီးရင်ခွင်ထဲတိုးဝင်ကာ လည်ပင်းကိုခိုစီးလိုက်ပြီးမျက်နှာကလေးကို
မော့ပေးလိုက်သည်။ဒီလိုနဲ့ဘဲနမ်းကြရှုံ့ကြ အပြန်အလှန်ကိုင်တွယ်ဖြစ်ညှစ်ရင်း ၂ ယောက်စလုံး အဝတ်များကွာကျခါ ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်သွား
ကြလေသည်။
ပန်းနုပေါင်ကြားကအမွှေးပါးများဖုံလွှမ်းထားသောရတနာရွှေ
ကြုတ်ကလေးကတော့ဖြင့်အချစ်ခံချင်လွန်းလှသဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုနေလေပြီ။
ပန်းနုသည်ခေါင်းကလေးမော့လျက်ဦးရဲ့ချိုမြိန်သောအနမ်းကိုခံယူရင်း
လက်က မိမိကိုယ်ပင်မသိလိုက်မိဘဲ ဦးညိုကြီးပေါင်ကြားတုတ်ခိုင်ရှည်
လျားသော ဟာကြီးကိုဖြစ်ညှစ်ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။သွေးကြောများ
အပြိုင်းပြိုင်းထနေသော သူ့ဟာကြီးက ပန်းနုလက်ထဲတွင်တဆတ်ဆတ်
ခုန်နေသည်။ပန်းနုဟာလေးထဲကလည်း ရွစိရွစိဖြစ်လာသည်။သည်
တော့ ပန်းနုနှုတ်မှ ချွဲနွဲ့သော အသံကလေးမပီမသထွက်လာတော့သည်
"အင်း ဦးရယ် အင့် အဟင့် ဟင့် အိ"
လက်ထဲတွင်အငြိမ်မနေဘဲ တငေါက်ငေါက် လှုပ်ရှားနေ
သော ဟာကြီးကိုစိတ်တိုတိုဖြင့် အရင်းမှအားရပါးရဖြစ်ညှစ်လိုက်သည်။
" အာ့ "
ဦးကခပ်အုပ်အုပ်အော်လိုက်တော့ပန်းနုစိတ်ထဲတွင် ရွှင်ပြသွားပြီး ဦး၏ရင်အုံကြီးကိုသွားဖြင့်ခပ်ဖွဖွကိုက်လိုက်ပြန်သည်။လက်
ကလည်း အချောင်းကြီးမှပြောင်း၍လုံးကျစ်ကြီးမားလှသည့်ဦး၏ ဝှေးစိ
ကြီးများကိုအုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ပျော့စိစိအိတွဲတွဲအရေခွံဖုံးအုပ်ထား
သည့်ဝှေးစေ့နှစ်လုံးကိုလက်ဖြင့်ဆုပ်နယ်ပေးရသည်မှာပန်းနုအဖို့အရ
သာရှိလှသည်။ဟိုတစ်နေ့ကတခါသာအချစ်ခံဘူးသောအပျိုမလေးပန်းနု
သည် အခုတော့ ဦးအပေါ်ထားသောအချစ်စိတ်တို့ထုံမွှန်းကာ သဘာဝ
အရထကြွလာသော မ,ဗီဇစိတ်ဖြင့် ဦးကိုကောင်းကောင်းပြုစုတတ်နေ
ပေပြီ။
လက်ထဲတွင်ဆုပ်ကိုင်ထားသောဝှေးစေ့ကြီးနှစ်လုံးကိုပွတ်သပ်ကစားပေးလိုက်သည်နှင့်ရှေ့သို့ငေါထွက်နေသော ဦးဟာကြီး
ငေါက်ခနဲ ငေါက်ခနဲထောက်ထလာသဖြင့် ဦးလည်းအရသာရှိနေတာ
သေချာလှသည်။ဦးညိုကြီးသည်ပန်းနုခန္ဓာကိုယ်ကလေးကို တန်ဘိုးရှိ
သည့်ကျကွဲတတ်သည့်ပစ္စည်းတစ်ခုလိုတယုတယကိုင်တွယ်နမ်းရှုံ့ပေး
နေသည်။လည်တိုင်ကလေးကိုစုပ်ယူနေသောနှုတ်ခမ်းများက အောက်
သို့တဖြေးဖြေးရွေ့လျားလာကာပန်းနု၏ရင်သားအစိုင်အခဲလေး ၂ ခုကို
တလှည့်စီစုပ်ယူပေးနေသည်။ဒီတစ်ခါတော့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းကလေးစုပ်
ယူလိုက်သဖြင့် ပန်းနုမှာရင်ပတ်ကလေးကော့တက်လာပြီးဦးညိုကြီး
ပေါင်ကြားတွင်စမ်းသပ်နေသောလက်ကိုလွှတ်လျက် ဦးရဲ့ခေါင်းကိုပွေ့
ဖက်ထားမိသည်။ဦးညိုကြီးကလည်းရင်သားထိပ်သီးကလေးများကိုလျှာ
ဖျားဖြင့်တပြတ်ပြတ်ထိုးယက်ပေးရင်း လက်ကပန်းနုပေါင်ကြားကအရည်ရွှဲနေသောဖောင်းဖောင်းမို့မို့ကလေးကိုအုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ထို့
နောက်အကွဲကြောင်းကလေးကိုလက်ညိုးဖြင့်အစုန်အဆန်ပွတ်သပ်
ချော့မြူရင့် အစိလေးကိုလက်ညိုးထိပ်ဖြင့်အသာလေးတို့ထိကစားလိုက်
သည်။
"အင်း အဟင်း ဟင်း ဟင်း အို့ အား"
တောင်ထနေပြီဖြစ်သောသူမ၏အစိပြူးပြူးကလေးကိုတယုတယပွတ်သပ်ခြင်းခံလိုက်ရသဖြင့် ပန်းအိတစ်ကိုယ်လုံးတုန်တက်
သွားသည်။
"အင့် အဟင်း ဟင်း ဦးရယ် သမီးကိုချစ်ပေးပါတော့ သမီးလေ
သမီး အချစ်ခံချင်လှပါပြီ ဦးရယ် အင်း အဟင်းဟင်း"
ဦးညိုကြီးသည်ပန်းနု၏ကိုယ်ကလေးကိုဖြေညှင်းစွာကိုင်တွယ်
၍တစ်ပတ်လှည့်လိုက်သည်။ပန်းနုကလည်းသူ့ဦးအလိုကျလှည့်ပေးလိုက်သဖြင့် ဦးကိုကျောခိုင်းရက်ဖြစ်သွားသည်။နောက်မှဦးကဖိကပ်လျက်ပန်းအိလက်ကလေး ၂ ဖက်ကိုရှေ့ဆီကုတင်ပေါ်တွင်ထောက်ခိုင်းလိုက်သည်။အခုဆိုလျင်တော့ပန်းနုသည်ကုတင်ပေါ်တွင်လက်
ထောက်ရက်သားခပ်ကိုင်းကိုင်းကလေးဖြစ်သွားသည်။ဦးက ပန်းနုခါး
ကလေးကိုလက်ဖြင့်အသားဖိပေးလိုက်သဖြင့်ပန်းအိမှာခါးကလေးခွက်
ဝင်သွားပြီး တင်ပါးများကနောက်ဖက်သို့ကော့ပေးထားသည့်အနေအထားဖြစ်သွားသည်။ပန်းနုဟာကလေးကတော့ကော့ပေးထားသောတင်
ပါးလုံးလုံးကျစ်ကျစ်ကလေး ၂ ခြု့ကားမှနောက်သို့ အာ ထွက်နေလေ
သည်။ပန်းနု၏နောက်သို့အာထွက်နေသောဟာကလေးထဲသို့ဦးကသူ့
ဟာကြီးကိုဖြေးဖြေးချင်းထိုးထည့်ပေးနေသည်။
"အာ့ အမယ်လေး ဦး ဦး အာ့ ဟင်း ဟင်း"
တင်းကြပ်ပြည့်သိပ်စွာတိုးဝင်လာနေသောဦရဲ့ဟာကြီး
ကြောင့် ပန်းနုမှာသူမ၏နှုတ်ခမ်းပါးကလေးများကိုခပ်တင်းတင်းကလေး
ကိုက်ထားမိလေသည်။တစတစတိုးဝင်လာသောဦးဟာကြီးကြောင့်
ပန်းနုမှာ ရင်တလှပ်လှပ်ခုန်လျက် တသိမ့်သိမ့်ကလေးဖြစ်နေသည်။
ဦးရဲ့ဟာကြီးပန်းနုအထဲအဆုံးထိဝင်သွားတော့မှ ဟင်း ခနဲသက်ပြင်းချ
လိုက်နိုင်သည်။တဖက်ကလည်းစိတ်ထဲတွင်ကျေနပ်ပျော်ရွှငိသွားမိသည်
ထို့ကြောင့် အတွင်းကြောကလေးများရှုံ့ခါ ရှုံ့ခါဖြစ်ပီးဦးဟာကြီးကိုအားရပါးရ ပန်းနုဟာလေးဖြင့်ငုံခဲထားလိုက်မိသည်။အကယ်၍ပန်းနု
ဟာလေးထဲမှာချွဲပြစ်သောအချစ်ရည်များသာထွက်မနေဘူးဆိုလျင်ဦဟာကြီးကို ပြန်ဆွဲထုတ်နိုငိမှာမဟုတ်တော့။အခုတော့ ဦးဟာကြီးကတလှုပ်လှုပ်ဖြင့်ပြန်ထွက်နေပြန်ပါပြီ။ပန်းနုမှာရင်ထဲမှာ ဟာ ခနဲဖြစ်သွား
ပြီးဦးဟာကြီးပြန်ထွက်သွားမှာကိုစိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် တင်ပါးကလေးများ
ကိုရမ်းခါလျက်နောက်သို့အစွမ်းကုန်ကော့ပေးထားမိသည်။
"အင့် အဟင့် ဟင့် ဦးနော် ဟင့်"
ဦးဟာကြီးက ပန်းနုဟာကလေးထဲကအဆုံးထိထွက်ခါ
နီးတွင် ပြန်၍ထိုးထည့်ပေးလိုက်သောကြောင့် ဟင်းခနဲသက်ပြင်းချကာ
ကျေနပ်ပျော်ရွှင်သွားပြီး တင်းကြပ်စွာအတွင်းသားများကိုပွတ်တိုက်လျက်တသိမ့်သိမ့်ပြန်တိုးဝင်လာတာကိုမျက်စိလေးမှေားကာအရသာခံ
နေမိလေသည်။
"အင့် ဟင့် အာ့ရှီး ဟူး ကောင်းလိုက်တာဦးရယ် ဟင့်"
တဖြေးဖြေးတိုးဝင်လာသောဦးဟာကြီးက ပန်းနုဟာလေးရဲ့အဆုံး
သားအိမ်ခေါငိးကိုဆောင့်လိုက်မိတော့မှ ဒု ခနဲဖြစ်သွားပြီး မှေးစင်းထား
သောမျက်လုံးကလေးများပြူးကျယ်သွားလေသည်။သို့သော် အောက့်ခနဲ
ဖြစ်သွားသောဝေဒနာနှင့်အတူ ချိုမြိန်ကောင်းမွန်သောအရသာကိုပါ
တပြိုင်နက်ခံစားလိုက်ရသဖြင့်မျက်လုံးများပြန်လည်မှေးစင်းသွားလေ
တော့သည်။
" အင့် အား ရှီး ဦး အင့် အဟင့် ဟင့် အား ကောင်းလိုက်တာဦးရယ်
အင့် ချစ်တယ်ဦးရယ် ဦးကိုသိပ်ချစ်တယ် အင်း အဲ့လိုလေး
ဆောင့်ပေး နည်းနည်းမြန်မြန်လေးဆောင့်ပေးပါလား ဦးရယ်
အင့် ဟင်း ဟင်း"
ထိုအချိန်ကျမှဦးညိုကြီးသည်ကျောပေါ်တွင်ပြန့်ကျဲနေသော
ပန်းနု၏ခါးလယ်သာသာဆံပင်များကိုသိမ်းယူ၍ ဆွဲယူကာခပိပြင်းပြင်း
လေးဆောင့်ပေးလိုက်လေသည်။ထိုသို့ဆံပင်များကိုခပ်တင်းတင်းဆွဲ၍
ဆောင့်ဆောင့်ပေးလိုက်သည်နှင့် အောင့်သကိသက်ဖြင့်ကောင်းမွန်လှ
သောအရသာကိုပန်းနုတစ်ယောက်ရင်တလှပ်လှပ်ဖြင့်ခံစားရရှိနေလေ
သည်။ဤသို့ဆံပင်များကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းဆွဲလျက်နောက်မှတဖုန်းဖုန်း
ဆောင့်ပေးသည်ကိုပန်းနုစွဲလမ်းနှစ်ခြိုက်သွားလေပြီ။ဟိုနေ့ကထက်ပင်
ပိုကောင်းသည်ဟုခံစားမိလေသည်။
" အင့် အား အူး ဆောင့်ပေးဦး ဆောင့်ပေး အင်းဟင်း ဟင်း
ကောင်းလိုက်တာဦး ရယ် ဟင့် သိပ်ကောင်းတာဘဲ ဟုတ်ပြီ
ဆောင့် ဦး အားရှီး အင်း ဟင်း ချစ်လိုက်တာ ဦးကိုချစ်လိုက်တာ
အင့် ဟင်း ကျွတ် ကျွတ် အား သိပ်ချစ်တာပဲရှင် "
နောက်ဆုံးတော့ ၂ ယောက်သားပြိုင်တူလိုလိုကာမပန်းတိုင်
သို့တက်လှမ်းသွားကြပြီးကုတင်ပေါ်သို့ မှောက်ရက်သားထပ်ပြီးကျသွား
ကြလေသည်။နောက်တအောင့်အကြာတွင်တလှုပ်လှုပ်ဖြင့်ဟိုစမ်း
သည်စမ်း ဟိုကိုင်သည်ကိုင်လုပ်လာသောပန်းနုကြောင့် စိတ်ကျေနပ်
စေရန် အချစ်ပွဲကြီးတစ်ပွဲထပ်မံနွှဲပေးရပြန်လေသည်။ဒီတစ်ခါတော့ကုတင်ပေါ်တွင်ပန်းနုကိုပက်လက်လှန်ခိုင်းပြီး လှေကြီးထိုးရိုးရိုးကလေး
ချစ်ပေးလိုက်လေသည်။
ပန်းနုမှာ ၂ ချီ ၂ခါအချစ်ပွဲကြီးဆင်နွှဲပြီး ပြီးပြည့်စုံသော
ကာမအရသာကိုခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ဦးအပေါ်အချစ်တိုးသထက်
တိုးကာချွေးများစို့နေသောဦးညိုကြီး၏မျက်နှာကိုတရွှတ်ရွှတ်နမ်းရှုံ့ပေး
လေသည်။တဖြေးဖြေးနှင့်ကာမဒီရေများကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှပန်းနု
ရင်ထဲဝယ် ဦးညိုကြီးအပေါ်တွင် ချစ်မြတ်နိုးသောစစိတ်များအစားထိုး
ဝင်ရောက်လာပြန်လေသည်။
ဤသို့ဖြင့်ပန်းနုသည် ဦးညိုကြီး၏လက်မောင်းပေါ်တွင်
ခေါင်းအုံးလျက်ရင်ခွင်တွင်မျက်နှာကလေးအပ်ခါ တင်းကြပ်စွာဖက်ထား
ပြီးလုံခြုံစိတ်ချ ချမ်းမြေ့စွာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်ပျော်သွားလေတော့သည်။
နှစ်ခြိုက်စွာအိပ်ပျော်သွားသောပန်းနုသည် မနက်လင်းမှ
ဖြတ်ခနဲနိုးလာလေသည်။နိုး နိုးခြင်းဘေးကိုစမ်းကြည့်ရာဦးကိုမတွေ့ရ
တော့သဖြင့် ရင်ထဲတွင်လှိုက်ခနဲဝမ်းနည်းသွားမိလေသည်။ဦးညိုကြီးမှာ
အခြားသူများမနိုးမီ စောစောထ၍ဆင်းသွားမှန်းစိတ်ထဲကသိသော်လည်း
ဝမ်းနည်းတမ်းတစိတ်ကိုတော့တားမရချေ။တဆက်ထဲပင်အရွယ်ခြင်းလဲ
မမျှ ဘဝခြင်းလည်းအလှမ်းကွာလှသောသူတို့အဖြစ်ကိုစဉ်းစားမိပြီး
ပို၍ဝမ်းနညိးမိလေသည်။
"ဦး ရယ် ဦးနဲ့ခွဲရရင် သမီးတော့သေမှာဘဲ"
ငယ်ရွယ်နုနယ်သော ဤမိန်းကလေး၏ရင်ထဲသို့ အချစ်၏ပူပြင်းလောင်
မြိုက်ခြင်းကစတင်ဝင်ရောက်လာချေပြီတည်း။
အဲသည်နောက်တွင်တော့ ဦးညိုကြီးနှင့်ပန်းနုတို့သည် အစရှိ
နောက်နောင်ဆိုသလို ဒက်ဒီညအိပ်ခရီးထွက်တိုင်း အပေါ်ထပ်ရှိပန်းနု
၏အခန်းတွင် မကြာခဏ ချစ်တင်းနှောမိကြလေသည်။ချစ်တင်နှောပြီး
တိုင်းလည်းတစ်ကြိမ်ထက်တစ်ကြိမ် တစ်ဦးအပေါ်တစ်ဦးအချစ်တိုးလာ
ကြပြီးသံယောဇဉ်ကြိုးကလည်းတစ်ရစ်ပြီးတစ်ရစ် ထပ်ခါထပ်ခါရစ်ပတ်
နှောင်ဖွဲ့မိလာကြလေပြီ။
ဖိုနှင့်မ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ချစ်ခင်မြတ်နိုးတွယ်
တာလာကြပြီဆိုလျင် လောကဓမ္မတာအတိုင်း တပ်မက်ခြင်းတဏှာရာဂ
ကလည်းနောက်ဆက်တွဲပါဝင်လာတတ်လေသည်။တဖန် တစ်ဦးနှင့်
တစ်ဦး အချစ်နယ်ကျွံပြီး လိင်ဆက်ဆံဖြစ်ကြတော့ အပေးအယူမျှသော
ဖိုနှင့်မစုံတွဲများဖြစ်ကြသဖြင့် ဆက်ဆံပြီးတိုင်း အချစ်တို့တိုးလာပြန်လေ
သည်။
ထို့ကြောင့် ဦးညိုကြီးနှင့်ပန်းနုတို့မှာ တစ်ယောက်နှင့်
တစ်ယောက်အချစ်ကြီးချစ်ကြပြီး ထိုအချစ်ကြောင့်တဏှာပေမနွံအတွင်း
သို့သက်ဆင်းကာ ထိုတဏှာပေမကြောင့်ပင်ထပ်၍ထပ်၍ချစ်ကြခါ
တဝဲလည်လည်ဖြင့် အချစ်သံသရာအတွင်းကရုန်းမထွက်နိုင်ဖြစ်လေ
သည်။
တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက်ကုန်လွန်လာလျက် ပန်းနုပင်တက္က
သိုလ်နောက်ဆုံးနှစ်သို့ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။ပန်းနုမှာလည်းအသက် ၂၀
အတွင်းသို့ရောက်ရှိလာပြီး ဦးညိုကြီးအပေါ်ထားရှိသောသူမအချစ်
ကြောင့် ကလေးသဖွယ်မဟုတ်တော့ဘဲအရွယ်ရောက်မိန်းမကြီးတစ်
ယောက်လိုရှေ့ရေးကိုတွေးတောပူပင်တတ်လာခဲ့ချေပြီ။ထိုအချိန်တွင်
ဒက်ဒီကပန်းနုဘွဲ့ရရှိပြီးပါက စင်ကာပူသို့စေလွှတ် ၍ထပ်မံပညာသင်
ကြားစေဦးမည်ဟုဆိုလာလေသည်။
" ဦး ပန်းနုတို့ဒီလိုဘဲနေသွားလို့မဖြစ်တော့ဘူး။ရှေ့ရေးကိုစဉ်းစား
ပါအုံး။ဦးကမဖြစ်နိုင်ပါဘူး ဘာ ညာနဲ့ ပန်းနုကိုတော့လာမဖြောင်းဖျ
နဲ့ မရဘူး။ပန်းနု စင်္ကာပူကိုမသွားရခင် ဒက်ဒီကိုဖွင့်ပြောမယ်။ပန်းနုတို့
ကအဖေတစ်ခု သမီးတစ်ခုဘဲ။သူပန်းနုကိုချစ်ပါတယ်။ပန်းနုပြောရင်
ရမှာပါ"
"အေးပါသမီးရယ် အချိန်တန်တော့ဖြစ်လာအောင် ဦးကြိုးစားပါ့မယ်။
အခုတော့ သမီးပျော်ပျော်နေပါအုံး သိပ်လည်းတွေးပူမနေပါနဲ့ကွာ"
တကယ်တော့ထိုစဉ်ကထဲကပန်းနုသိခဲ့ဘို့ကောင်းသည်။
ပန်းနုကိုပြုံး၍အဖြေပေးနေသော်လည်းဦး၏မျက်နှာမှာညို့မှောင်အုံ့မှိုင်း
နေသည်။ပန်းနုမျက်နှာကိုမကြည့်ပဲအဝေးသို့ငေးမျှော်ကြည့်လျက်တစ်
လုံးချငိးဖြေကြားနေသောဦး၏မျက်လုံးများသည်လည်းရီဝေနေသည်။
ထိုစဉ်ကထဲက ပန်းနု ခပ်ပြတ်ပြတ်ပင်ဦးကိုပြောပြမိခဲ့သေး
သည်။
"ဒါပဲနော် သမီးကတော့ ဦးနဲ့မပေါင်းရရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသတ်သေ
ပစ်လိုက်မှာ။ မယုံမရှိနဲ့ တကယ်လုပ်ရဲတယ် ဟင်း "
နှုတ်ခမ်းလေးကိုတင်းထားလျက် ခပ်တည်တည်ပြောနေသော
သမီးအရွယ် ဤမိန်းကလေးငယ်ကို ခပ်မှိုင်းမှိုင်းရီဝေဝေကြည့်မိရင်း
ပန်းနုမသိအောင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ရှိုက်လိုက်မိသည်။အချစ်တို့ဖြင့်
ထုံမွှန်းနေသောဤကလေးမသည်ကိုယ်ကိုတောင့်လျက်ရင်ကိုကော့
ထားရင်းခေါင်းလေးကိုမော့ထားသည်။မျက်လုံးများကစူးရှဝင်းပြောင်
နေသည်။
ဦးညိုကြီးသည် အချစ်သောကဖြင့်တောင့်တင်းနေသော ပန်းနု
၏ကိုယ်လုံးကလေးကိုသူ၏ရင်ခွင်အတွင်းသို့ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီးပွေ့ဖက်
ထားလိုက်သည်။ထိုအခါကျမှ ပန်းနု ၏ကိုယ်ကလေးသည်ပျော့ကျသွား
ပြီး ဦးညိုကြီးကိုပြန်လည်သိုင်းဖက်ထားသည်။
" အဟင့် ဒါပဲနော် သမီးဦးကိုဘဲချစ်တယ် ဦးကိုဘဲယူမယ် ဦးနဲ့မခွဲ
နိုင်ဘူး။ နော် ဦး"
"အေးပါ ခလေးရယ် ဖြစ်လာရမှာပေါ့ ဦးလည်းကြိုးစားမှာပါ။"
သို့သော် ပန်းနုပခုံးပေါ်မှ ဦးညိုကြီး၏မျက်နှာမှာပြိုတော့မည့်မိုးလိုညို့မှိုင်းအုံ့ဆိုင်းနေသည်ကိုတော့ ပန်းနုမမြင်နိုင်ပါချေ။
-----------------------------
ထိုတစ်ရက်တွင်ဖြစ်သည်။ထိုနေ့ကသီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ဖြစ်
သည်။ပြင်ဦးလွင်တွင်နေသော ပန်းနု၏သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကလ
ပြည့်နေ့တွင်စတုဒိသာ အလှုလုပ်သည်။မနက်ပိုင်းတွင်ဖြစ်သဖြင့်ပန်း
နုတစ်ယောက် ဦးညိုကြီးကိုကားမောင်းခိုင်းပြီးပြင်ဦးလွင်သို့တက်ခဲ့သည်။အလှူအိမ်တွင်မနက်စာစားပြီးနေ့လည်ဘက်တွင်ပြန်ထွက်ခဲ့
သည်။အလှူအိမ်မှထွက်လာပြီးနောက် ဦးညိုကြီးက
" စောပါသေးတယ် ခလေးရဲ့ ဦးတို့တစ်နေရာရာမှာသွားနားကြရ
အောင်"
ပန်းနုသည် မျက်လုံးကလေးဝိုင်းလျက် ဦးညိုကြီးကိုမော့ကြည့်
လိုက်သည်။ဒီလိုမျိုးဦးကတစ်ခါမှအပြင်သို့မခေါ်ခဲ့ဘူးပါ။တပြိုင်တည်း
တွင်ရင်ထဲမှာအပျော်စိတ်များတိုးဝင်လာလေသည်။
"အင်း သွားလေ ဘယ်မှာသွားနားမှာလဲဦးရဲ့ ကန်တ်ေကြီးမှာလား"
"မဟုတ်ဘူးခလေးရဲ့ ဦးတို့ဟော်တယ်တစ်ခု ခုသွားကြရအောင်"
" ဟွန့် "
ပန်းနုသည်ရင်ထဲတွင်ဒိန်းခနဲဖြစ်သွားလျက်မျက်စောင်းတစ်
ချက်ထိုးလိုက်ပြီး ကားမောင်းနေသောဦး၏ပခုံးပေါ်သို့ခေါင်းကိုကနွဲ့
ကလျလေးမှီထားလိုက်သည်။
ထိုနေ့ကပွဲတော်နေ့ဖြစ်သဖြင့် ဟော်တယ်များတွင်လူပြည့်နေ
သည်။အခန်းမရ။ဟော်တယ်တစ်ခုဝငိတစ်ခုထွက်ဖြင့်အချိန်အတော်
ကြာမှ လားရှိုးဘက်အထွက်မြို့နဲ့ခပ်လှမ်းလှမ်းရှိဟော်တယ်တစ်ခုတွင်
အခန်းတစ်ခန်းရသည်။
ဟော်တယ်ထဲရောက်တော့ ၂ ယောက်သားတစ်ယောက်
အဝတ်အစားများကိုတစ်ယောက်အပြန်အလှန်ချွတ်ကြသည်။ဒီနေ့တော့
ဦးကပန်းနုကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆက်ဆံသည်။ပန်းနုမှာရင်ဝယ်ဖိုလှိုက်
မောဟိုက်လျက်ဦးကိုမနည်းအမှီလိုက်ရသည်။ဦးကပန်းနုကိုပန်းနုအ
ကြိုက်ဆုံးဆက်ဆံနည်းဖြင့် သုံးလေးချီဆက်တိုက်ဆက်ဆံပေးသည်။
ပန်းနုကိုလေးဘက်ကုန်းစေလျက် doggy စတိုင်ဖြင့်ခါးလယ်ရောက်နေသောပန်းနုဆံပင်များကိုဆောင့်ဆွဲကာနောက်မှခပ်ပြင်းပြင်းဆောင့်
ပေးသောဆက်ဆံနည်းဖြစ်သည်။ဦး၏ဆောင့်ချက်များကအချက်တိုင်းထိထိမိမိရှိသည်။ပန်းနုမှာအော်လိုက်ရသည်မှာပြောစရာမရှိတော့။
ဟော်တယ်အခန်းကအသံလုံအခန်းမို့သာတော်တော့သည်။ပန်းနုမှာ
လည်းအကောင်းလွန်ကာ ဦးတချီတွင်ပန်းနု နှစ်ချီပြီးသည်။ညနေဘက်
ရောက်တော့ပန်းနုမှာနွမ်းလျပျော့ခွေနေသည်။ဟော်တယ်တွင်ပင်ရေမိုးချိုးကာ ပါလာသောအဝတ်အစားများကိုပင်ပြန်ဝတ်ကြသည်။အဲသည်
တော့မှ နည်းနည်းလန်းသွားသည်။အပြန်လမ်းတွင် ဦးကပြင်ဦးလွင်
မြို့ထဲရှိ ပင်းသာ ဟော်တယ် စားသောက်ဆိုင်တွင် နွားနို့ပူပူတစ်ခွက်
ဝင်တိုက်သည်။ပြင်ဦးလွင်က ပန်းနုတို့ကားကလေးထွက်လာတော့
လပြည့်ညလဝန်းကြီးသည်ကောင်းကင်ံယံတွင်ထိန်ထိန်သာလျက်ရှိချေ
ပြီ ။
-------------------------
ဖြေးဖြေးမှန်မှန်မောင်းလာသောပန်းနုတို့ကားကလေး
သည် ထုံးဘိုအကျော်တွင် ဘီးပေါက်လေ၏။ဦးကကားကိုလမ်းဘေးတွင်ထိုးရပ်ခါ ဘီးလဲရသည်။ဦးက ဂျိုက်ထောက်လျက်ဘီးအဟောင်းကို
ဖြုတ်နေစဉ် ပန်းနုကဦးနောက်နားတွင်ကပ်ရပ်ခါ ဦးနားရွက်များကို
ကိုင်တွယ်ပွတ်သပ်နေမိသည်။ထိုစဉ် ခွေးဘီလူး လိုက်ထရပ်တစီး
ထိုးရပ်ခါ ကားပေါ်မှလူငယ် ၄ ၅ ၆ယောက်ဆင်းလာသည်။
" ဘာဖြစ်တာလဲဗျ ဘာများအကူအညီပေးရဦးမလဲ"
မသပ်မရပ်ဖရိုဖရဲဝတ်ဆင်ထားသောတက်တူးများနှင့်လူငယ်များ
သည်အမှန်တော့ ကားပျက်နေစဉ်လုယက်ရန်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်ဆင်းလာသူများပင်ဖြစ်သည်။ဦးကဝုန်းခနဲထရပ်ခါ ပန်းနုကိုသူ့နောက်ဖက်
ကားဘေးသို့တွန်းပို့လိုက်ပြီးအဆိုပါလူငယ်များကိုရင်ဆိုင်သည်။ဦး
လက်ထဲတွင်ကားဘီးလှည့်သောဂေါက်တံကိုကိုင်ထားသည်။လူငယ်
များကလည်း သံဒုတ် ဓားမြှောင် စသည်များကိုထုတ်ကိုင်လိုက်ကြသည်။
တစ်ယောက်က
"ဟာ တနှစ်က ကျုံးဘေးမှာ ဒို့ကိုသမသွားတဲ့ ဘိုးတော်ပဲ ဟဲဟဲ
ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီပေါ့ ။ သည်တစ်ခါတော့ ခင်ဗျားအလှည့်ဘဲ ဟီး ဟီး"
ဦးညိုကြီးကတော့တခွန်းမှပြန်မပြောဘဲသူ့ကိုဝိုင်းထားသူများ၏
ခြေလက်လှုပ်ရှာမှုကိုသာမျက်ခြေမပြတ် ဂရုတစိုက်ကြည့်နေသည်။ဝိုင်း
ထားသောသူများကတော့ ဦးညိုကြီးကိုရှိန်နေသဖြင့် ကိုယ်စီကိုင်ထား
သောလက်နက်များကိုဆကာဆကာဖြင့်ဟန်ရေးပြနေလေသည်။ထိုအ
ချိန်တွင်ဦးညိုကြီးက ဘယ်ခြေတလှမ်းတက်လျက် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရပ်
နေသူအားလက်ထဲတွင်ကိုင်ထားသောဂေါက်တံဖြင့်ရိုက်မည့်ဟန်ပြလိုက်ရာထိုသူလည်းဘေးသို့ခုန်ရှောင်လိုက်သည်။ခုန်ရှောင်လိုက်
သောသူမြေပြင်ပေါ်သို့ပြန်အကျတွင် ဦးညိုကြီးကကွေးထားသောညာ
ခြေကိုဆန့်ထုတ်လျက်ထိုသူ၏ပေါင်ဂွကြားတည့်တည့်သို့ထိထိမိမိကန်
ထုတ်လိုက်လေ၏။
"ဖန်း အွန့် အား"
အကန်ခံရသူမြေပေါ်သို့လဲကျသွားစဉ် ဝဲဘက်မှလူတစ်ယောက်ကကိုင်ထားသောသံဒုတ်ဖြင့်လွှဲရိုက်လိုက်ရာ ဥိးညိုကြီးကခေါင်းငုံ့ရှောင်
လိုက်သဖြင့်သီသီကလေးလွတ်သွားလေသည်။
" ဝှီး"
သံဒုတ်ဖြင့်ရိုက်လိုက်သောသူမှာအရှိန်လွန်ကာဟန်ချက်ပျက်သွားသည်နှင့် ဦးညိုကြီးကကိုယ်ကိုကိုင်းထားရာမှဆန့်ထုတ်လျက်အား
ပါသောဘယ်လက်သီးဖြင့် ထိုလူ၏အရှိုက်သို့ပင့်ကော်ထိုးလိုက်လေ
သည်။
"ဘုတ် အွတ်"
အရှိုက်ကိုအထိုးခံလိုက်ရသူမှာ ဗိုက်ကိုနှိပ်လျက်မြေပေါ်သို့
ဖင်ထိုင်ကျသွားလေသည်။ထိုအချိန်တွင်လမ်းပေါ်မှကားများ ဆိုငိကယ်
များပေါ်မှ လူအများဆင်းလာကာဝိုင်းလာကြလေပြီ။သို့သော်အဖြစ်အ
ပျက်ကိုသေချာမသိကြသဖြင့်ပါဝင်စွက်ဖက်ခြင်းမရှိကြသေးဘဲရပ်၍
ကြည့်နေကြဆဲသာဖြစ်လေသည်။
ထိုအခိုက်တစ်ယောက်ကသံဒုတ်ဖြင့်ဝင်ရိုက်လိုက်ရာဦး
ညိုကြီးမှာခေါင်းငဲ့ကာရှောင်လိုက်သော်လည်း ညာဘက်ပခုံးစွန်းကို
အရှိန်ပြင်းစွာရိုက်မိသဖြင့် ညာဘက်ပခုံးပြုတ်ခါညာလက်မှာတန်းလန်း
ဖြစ်သွားလေသည်။လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားသောသံဂေါက်မှာလည်းမြေ
ပေါ်သို့လွတ်ကျသွားလေ၏။ထိုစဉ်တစ်ယောက်က သူ့လက်ထဲမှ
ခြောက်လက်မအသွားရှိသောဓားမြှောင်ဖြင့်ဝင်ထိုးလိုက်ရာ ဦးညိုကြီး
က နောကိသို့တစ်လှမ်းဆုတ်ရှောင်နိုင်ပါလျက်နှင့်ရှောင်တိမ်းခြင်းမပြု
ဘဲ ဝဲဘက်ရင်အုံဖြင့်ဓားချက်ကိုအထိုးခံလိုက်ပြီးဝဲလက်သီးဖြင့်ပင်ဓားဖြင့်ထိုးသူ၏မျက်ခွက်ကိုပြင်းထန်စွာအတည့်ထိုးလိုက်လေသည်။
"ဝှစ် စွပ် ဖုန်း ထိုင်း အား"
မျက်ခွက်ကိုဦးညိုကြီး၏ကြီးမားတုတ်ခိုင်သောလက်သီးဖြင့်
အထိုးခံလိုက်ရသူမှာသွေးများဖြာခနဲစီးကျခါမြေပေါ်သို့ပက်လက်လန်လဲ
ကျသွားသလို ရင်အုံသို့ဓားထိုးခံရသူဦးညိုကြီးမှာလည်းမြေပေါ်သို့ဒူး
ညွှတ်၍ခွေကျသွားလေသည်။
" အောင်မယ်လေး ဦး "
ပန်နုမှာအပြေးကလေးဦးညိုကြီးဘေားတွင်ထိုင်ချလိုက်ပြီး
ဦးညိုကြီး၏ဦးခေါင်းကိုသူမပေါင်ပေါ်သို့မှေးတင်ထားလေသည်။ဦးညို
ကြီးရင်ပတ်ဓားဒဏ်ရာမှသွေးများကားတပွက်ပွက်စီးထွက်နေလေပြီ။
ထိုအချိန်တွင်ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုသောလူအုပ်ကလူရမ်းကားများကိုလူအား
သုံးဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ထားလေပြီ။အဝေးဆီမှရဲကားများ ရဲဆိုင်ကယ်များ
ကလည်း တဂွီ ဂွီဖြင့်ချဉ်းကပ်လာနေချေပြီ။
ပန်းနုကတော့ဦး၏ခေါင်းကလေးကိုအသာအယာပွတ်သပ်လျက်မျက်ရည်များကတဖြိုင်ဖြိုင်ကျဆင်းနေလေပြီ။ဦး၏မျက်လုံးများ
ကားရီဝေမှုံမှိုင်းလျက်။ဦး၏လက်တဖက်ကတဖြေးဖြေးမြောက်တက်လာ
ပြီး ပန်းနုပါးပေါ်မှမျက်ရည်များကိုတို့ထိပွတ်သပ်နေရင်း ဗုန်းခနဲပြုတ်ကျသွားလေသည်။ခေါင်းကလည်း ငိုက်ကျသွားလေပြီ။
" အမယ်လေး ဦးရဲ့"
ငယ်သံပါအောင်အာခေါင်ကိုခြစ်၍ ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်
လိုက်ပြီးပန်းနုသည်လည်းသူ့ဦးအပေါ်ထပ်လျက်လဲကျသတိလစ်သွား
လေတော့သည်။
--------------------
ထိုသို့ဖြစ်ပြီးနောက်တစ်ရက်အကြာတွင် ဦးညိုကြီးကိုကြာနီကန်သုဿန်
တွင်မီးသဂြိုဟ်ပါသည်။တစ်ကောင်ကြွက်ဦးညိုကြီး၏အသုဘကိုလိုက်ပို့
သူဟူ၍ပန်းနုတို့မိသားစုနှင့် ဒက်ဒီမိတ်ဆွေအနည်းအကျဉ်းသာရှိပါသည်။ပန်းနုကဒက်ဒီပေးတာလက်မခံဘဲ မေမေမသေခင်အမွေပေးသွားသောဆွဲကြီးကလေးကိုထုခွဲရောင်းချကာ သူမ၏ဦးရဲ့အရိုးပြာများ
ကို အုတ်ဂူကလေးပြုလုပ်ပေးသည်။ရက်လည်နေ့တွင်လည်း ဦးညိုကြီး
သက်စေ့သံဃာတော်များကိုဆွမ်းကပ်သည်။နောက်ဆုံးနှစ်စာမေးပွံဖြေ
အပြီးမှာတော့ စင်္ကာပူသို့ ပညာသင်ထွက်ခွါသွားလေ၏။
-----------------------
ထိုမှ ၇ နှစ်အလွန် သီတင်းကျွတ်လပြည်းနေ့တွင်တော့ ပန်းနုတစ်ယောက် လေးနှစ်သား သားငယ်ကိုလက်ဆွဲလျက် ဦးညိုကြီးအုတ်ဂူ တည်ရှိရာသုဿန်အတွင်း ရောက်ရှိနေပြန်ပါပြီ။ပန်းနုတစ်ယောက်
စင်္ကာပူတွင်ပင် မြန်မာနိုင်ငံသားတစ်ယောက်နှင့်အိမ်ထောင်ကျခဲ့တာငါး
နှစ်ရှိလေပြီ။သားလေးတစ်ယောက်သာထွန်းကားသေးပြီး ပန်းနုက
သူ့သားလေးကို သူရညို ဟုနာမည်ပေးထားသည်။သားလေးကို ဦး
ညိုကြီးဆုံးပြီး နှစ်နှစ်ကြာမှကိုယ်ဝန်စဆောင်ခြင်းဖြစ်သော်လည်းမွေး
လာတော့သူ့အဖေနှင့်မတူဘဲ ဦးညိုကြီးလိုအသာညိုညို မျက်နှာပေါက်
ကြမ်းကြမ်းဖြင့်ဖြစ်နေသည်။သည်သားငယ်ကိုပန်းနုချစ်လိုက်သည်မှာ
လည်းတုန်နေသည်။
ပန်းနုရဲ့ခင်ပွန်း မောင်ကတော့ လူအေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး
ပန်းနုနှင့်သားလေးအပေါ်ကောင်းရှာပါသည်။
ပန်းနုက ဦးရဲ့အုတ်ဂူရှေ့တွင်ပါလာသောရေချမ်းခွက်များ
ပန်းများကပ်လှုပြီးဖယောင်းတိုင်များ ထွန်းညှိသည်။ထို့နောက်ပန်း
နုကပုဆစ်တုတ်ပြီး ဦးချတော့ သားလေးကပါလိုက်ဦးချသည်။
ပန်းနုက ပါးပေါ်သို့စီးကျလာသောမျက်ရည်စများကိုသားလေးမမြင်
အောင်သုတ်ပြီးတီးတိုးရေရွတ်သည်။
"ဦးရေ အမျှ အမျှ အမျှ"

0 Comments